«Άρχισαν τα αντίποινα για την Αλάσκα»

 Εικόνα 

Η απόφαση του προέδρου της Ρωσίας Vladimir Putin

να ορίσει τον αναπληρωτή πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας Dmitry Medvedev ως ειδικό απεσταλμένο στις επίσημες τελετές πένθους στην Τεχεράνη αποτελεί μια διπλωματική κίνηση με ιδιαίτερο πολιτικό και γεωστρατηγικό βάρος.
Στη διεθνή διπλωματική πρακτική, το πρόσωπο που επιλέγεται να εκπροσωπήσει έναν αρχηγό κράτους σε μια τόσο υψηλού συμβολισμού περίσταση μεταφέρει μηνύματα που υπερβαίνουν το τυπικό πρωτόκολλο.
Η επιλογή του Medvedev δεν θεωρείται τυχαία.
Πρόκειται για έναν από τους στενότερους συνεργάτες του Putin, πρώην πρόεδρο και πρωθυπουργό της Ρωσίας, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές της ρωσικής στρατηγικής σκέψης.
Οι δημόσιες παρεμβάσεις του είναι συχνά ιδιαίτερα αιχμηρές απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο ΝΑΤΟ και στις δυτικές κυβερνήσεις, γεγονός που καθιστά την παρουσία του στην Τεχεράνη πολιτικά βαρύνουσα.
Η Μόσχα, επιλέγοντας έναν τόσο υψηλόβαθμο εκπρόσωπο αντί ενός υπουργού ή άλλου κυβερνητικού αξιωματούχου, δείχνει ότι αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στις σχέσεις της με το Ιράν.
Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι οι διμερείς σχέσεις δεν περιορίζονται σε μια συγκυριακή συνεργασία, αλλά εντάσσονται σε μια ευρύτερη στρατηγική σύγκλιση που έχει ενισχυθεί τα τελευταία χρόνια.
putin_medvedev.jpeg
Η ρωσοϊρανική σχέση αποκτά στρατηγικό χαρακτήρα


Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και ιδιαίτερα μετά την επιβολή εκτεταμένων δυτικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, οι σχέσεις Μόσχας και Τεχεράνης έχουν διευρυνθεί σημαντικά.
Η συνεργασία καλύπτει τομείς όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, το εμπόριο, οι χρηματοοικονομικές συναλλαγές και, σύμφωνα με δημόσιες αναφορές δυτικών κυβερνήσεων και αναλυτών, την αμυντική και στρατιωτικοτεχνική συνεργασία.
Παράλληλα, οι δύο χώρες συμμετέχουν σε ευρύτερα σχήματα συνεργασίας, όπως οι BRICS και ο Διεθνής Διάδρομος Μεταφορών Βορρά–Νότου (International North–South Transport Corridor), ο οποίος φιλοδοξεί να συνδέσει τη Ρωσία με τον Περσικό Κόλπο και την Ινδία μέσω του Ιράν, μειώνοντας την εξάρτηση από θαλάσσιες διαδρομές που ελέγχονται από δυτικές ναυτικές δυνάμεις.
Υπό αυτό το πρίσμα, η παρουσία του Medvedev στην Τεχεράνη αποκτά ευρύτερη σημασία.
Δεν αφορά μόνο μια τελετή υψηλού συμβολισμού, αλλά εντάσσεται στη σταδιακή εμβάθυνση μιας σχέσης που και οι δύο χώρες παρουσιάζουν ως στρατηγική. 

 

 Μήνυμα προς τη Δύση

Η αποστολή πραγματοποιείται σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων μεταξύ της Ρωσίας και των δυτικών κρατών.
Η Μόσχα επιχειρεί να δείξει ότι οι κυρώσεις και οι πιέσεις δεν την έχουν οδηγήσει σε διπλωματική απομόνωση, αλλά αντίθετα ενισχύουν τη συνεργασία της με χώρες που ακολουθούν ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική.
Από δυτική σκοπιά, η ολοένα στενότερη συνεργασία Ρωσίας και Ιράν αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς εκτιμάται ότι μπορεί να επηρεάσει τις ισορροπίες στην Ευρασία και στη Μέση Ανατολή.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η σύγκλιση των δύο χωρών δυσχεραίνει τις προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών και των Ευρωπαίων συμμάχων τους να περιορίσουν την επιρροή της Μόσχας και της Τεχεράνης μέσω οικονομικών και διπλωματικών μέτρων.

Πολιτικό μήνυμα και σε Trump – «Τα αντίποινα για την Αλάσκα άρχισαν»

Η αποστολή Medvedev λειτουργεί και ως πολιτικό μήνυμα προς την Ουάσιγκτον, σε μια περίοδο όπου οι επαφές μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών παραμένουν περίπλοκες και οι διαφωνίες για την Ουκρανία εξακολουθούν να κυριαρχούν.
Η χρονική συγκυρία αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Παρά τις κατά καιρούς προσδοκίες για πιθανή αποκλιμάκωση των σχέσεων μετά τις επαφές των δύο πλευρών, δεν έχει υπάρξει δημόσια επιβεβαίωση κάποιας ευρύτερης στρατηγικής συμφωνίας.
Παράλληλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να υποστηρίζουν στρατιωτικά και οικονομικά την Ουκρανία, γεγονός που η Μόσχα θεωρεί βασικό εμπόδιο για οποιαδήποτε ουσιαστική εξομάλυνση των διμερών σχέσεων.
Εξάλλου η αμερικανική ηγεσία απομακρύνεται από τα συμφωνηθέντα της Αλάσκας, τα οποία μάλιστα δεν αναγνωρίζει.
Η εξέλιξη αυτή οδηγεί πολλούς Ρώσους αναλυτές να δηλώνουν ότι «τα αντίποινα για την Αλάσκα άρχισαν».
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η αποστολή ενός από τους στενότερους συνεργάτες του Vladimir Putin στην Τεχεράνη μπορεί να εκληφθεί ως ένδειξη ότι το Κρεμλίνο δεν προτίθεται να αναθεωρήσει τη στρατηγική του απέναντι στο Ιράν υπό το βάρος αμερικανικών πιέσεων.
Αντίθετα, δείχνει ότι η Ρωσία επιδιώκει να εμβαθύνει τη συνεργασία της με χώρες που θεωρεί κρίσιμες για τη διαμόρφωση ενός πιο πολυπολικού διεθνούς συστήματος.
Σε επίπεδο συμβολισμού, η παρουσία του Medvedev ενισχύει επίσης την εικόνα ότι η Μόσχα επιθυμεί να καταδείξει πως διαθέτει εναλλακτικά κέντρα στρατηγικής συνεργασίας και ότι η εξωτερική της πολιτική δεν καθορίζεται από την πορεία των συνομιλιών με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
11_295.jpg

Ο Medvedev ως πολιτικός διαμεσολαβητής


Ο Dmitry Medvedev δεν είναι απλώς ένας πρώην πρόεδρος.
Ως αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας συμμετέχει σε κρίσιμες συζητήσεις για θέματα εθνικής ασφάλειας και στρατηγικής.
Η ιδιότητά του ως ειδικού απεσταλμένου επιτρέπει, πέρα από τις δημόσιες εμφανίσεις, την πραγματοποίηση κατ’ ιδίαν επαφών με την ιρανική ηγεσία για ζητήματα που συνήθως δεν συζητούνται δημοσίως.
Αν και δεν υπάρχουν επίσημες ανακοινώσεις για την ατζέντα τέτοιων συναντήσεων, είναι πιθανό να συζητηθούν ζητήματα οικονομικής συνεργασίας, ενεργειακών έργων, περιφερειακής ασφάλειας και διμερών σχέσεων, δεδομένης της σημασίας που αποδίδουν και οι δύο πλευρές στην περαιτέρω ανάπτυξη της συνεργασίας τους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις