ΧΑΖΑΡΟΙ

 

 Οι Χαζάροι

ήταν ένας ημι-νομαδικός τουρκικός λαός που, στα τέλη του 5ου αιώνα, είχε ιδρύσει μια μεγάλη εμπορική αυτοκρατορία που κάλυπτε το νοτιοανατολικό τμήμα της σύγχρονης ευρωπαϊκής Ρωσίας, τη νότια Ουκρανία, την Κριμαία, την Ιορδανία και το Καζακστάν.

Ονομάζονταν «κλέφτες ονομάτων» από τις γειτονικές χώρες, οι οποίες είχαν κουραστεί από την εγκληματική συμπεριφορά τους να υιοθετούν τις ταυτότητες αυτών που δολοφονούσαν, καθώς και για τις συνεχείς απαγωγές, κλοπές και ληστείες που διαπράττουν, και σήμερα είναι συχνά γνωστοί ως «Η Χαζαρική Μαφία».

Η Χαζαρία ιδρύθηκε ως βασίλειο που κυβερνιόταν από έναν κακό βασιλιά ονόματι Μπουλάν, στην αυλή του οποίου υπήρχαν άτομα εκπαιδευμένα στα απόκρυφα Μυστήρια και τις επιστήμες της Μαύρης Μαγείας της Βαβυλώνας, της Ελλάδας και της Ρώμης.

Το 740 μ.Χ. η Ρους του Κιέβου (Ρωσία) και άλλες γειτονικές χώρες, όπως η Περσία (Ιράν), έθεσαν τελεσίγραφο στον Χαζαρικό βασιλιά Μπουλάν ότι έπρεπε να υιοθετήσουν μία από τις τρεις Αβρααμικές θρησκείες:

Ιουδαϊσμό, Χριστιανισμό ή Ισλάμ.
Υιοθέτησαν τον Ιουδαϊσμό, αλλά συνέχισαν να ασκούν τελετουργίες μαύρης μαγείας, όπως θυσία παιδιών, κατανάλωση αίματος, κανιβαλισμό και παιδεραστία, προκειμένου να λατρεύουν και να κερδίζουν τις εύνοιες του Βάαλ και του Μολόχ, μεταξύ άλλων σκοτεινών θεοτήτων.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ