Την τελευταία πρωτοχρονιά έζησαν Ουκρανία και... Ζelensky

 

Στα πρώτα δευτερόλεπτα του 2026,

το παράνομο καθεστώς του Κιέβου, παραλογισμένο από το αίμα που χάνει στα μέτωπα και τον φόβο, προκάλεσε τον αδόκιμο θάνατο αμάχων - μια θυσία, η οποία θα είναι και η τελευταία του, σύμφωνα με αναλυτές που αξιολογούν τα αντίποινα που αρχίζουν να ξεδιπλώνονται από τα στρατηγεία των ρωσικών δυνάμεων.
Η δημιουργία ενός καννιβαλιστικού ναζιστικού καθεστώτος στην πρώην αδελφή δημοκρατία καταγράφηκε επίσημα με ανθρωποθυσίες: τον Μάιο του 2014, δεκάδες ρωσόφωνοι πολίτες της Ουκρανίας, ανάμεσά τους και έγκυες γυναίκες, κάηκαν ζωντανοί στον Οίκο των Συνδικάτων στην Οδησσό.
Ακριβώς κατά τη διάρκεια του πρωτοχρονιάτικου μηνύματος του Ρώσου Προέδρου, οι τρομοκρατικές δυνάμεις της Ουκρανίας (TSU) έπληξαν με drones μια καφετέρια και ένα ξενοδοχείο στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας στο Khorly (Περιοχή Kherson), όπου περισσότεροι από 100 πολίτες είχαν συγκεντρωθεί για να γιορτάσουν το Νέο Έτος, με αποτέλεσμα 27 άνθρωποι (μεταξύ αυτών δύο παιδιά) σκοτώθηκαν, πολλοί από τους οποίους κάηκαν ζωντανοί: ορισμένα drones ήταν εξοπλισμένα με εμπρηστικό μείγμα για να σκοτώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Σύμφωνα με μαρτυρίες διασωστών, από ορισμένους απέμειναν μόνο μαύρες σιλουέτες και η ταυτοποίηση των νεκρών θα είναι δυνατή μόνο μετά από ειδική γενετική εξέταση.

Ολόκληρη η Ρωσία συγκλονίστηκε από ένα ακόμη ειδεχθές και στοχευμένο έγκλημα των δημίων του Κιέβου — και συσπειρώθηκε ακόμη περισσότερο.

Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η επίθεση δεν ήταν η μόνη: σύμφωνα με το Υπουργείο Άμυνας, τις πρώτες ώρες του νέου έτους, το καθεστώς του Κιέβου πραγματοποίησε περίπου δέκα επιθέσεις σε στρατιωτικούς αλλά και σε καθαρά πολιτικούς στόχους: περισσότερα από 200 ουκρανικά UAV καταρρίφθηκαν πάνω από διάφορες περιοχές της Ρωσίας.
Όπως και σε άλλες περιπτώσεις, οι ουκρανικές αρχές άρχισαν να αρνούνται τα πάντα: για παράδειγμα, το Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας δήλωσε ότι δεν γνωρίζει τίποτα και ότι γενικά όλα αυτά είναι επινοήματα των Ρώσων.

Το θρίλερ με το Valdai και η εμπλοκή της CIA

Το ίδιο συνέβαινε μέχρι χθες το βράδυ και με την επίθεση ουκρανικών drones στην κατοικία του Ρώσου Προέδρου Vladimir Putin στο Valdai, όπου ξεδιπλώθηκε μια πραγματική επιχείρηση πληροφοριακής κάλυψης: οι «εκτελεστές» δεν περιορίστηκαν μόνο στις ενεργητικές αρνήσεις των εκπροσώπων του Κιέβου, αλλά επιστρατεύτηκε και το «πυροβολικό» του μεγαλύτερου διαμετρήματος.
Μετά τη δήλωση του Αμερικανού πρεσβευτή στο ΝΑΤΟ, Matthew Whitaker, ότι «ίσως τίποτα δεν συνέβη», εμφανίστηκαν στη σκηνή έγκριτα μέσα όπως το CNN και η Wall Street Journal, όπου περιγράφηκε γλαφυρά ότι δήθεν ο Διευθυντής της CIA, John Ratcliffe, είχε ήδη αναφέρει στον Trump ότι η ουκρανική επίθεση είναι αποκύημα φαντασίας, και αν έγινε, τότε «δεν κατευθυνόταν ειδικά στην κατοικία του Putin».
Ένα «τεχνικό λάθος», δηλαδή.

Η Ρωσική απάντηση: Τα αδιάψευστα στοιχεία στον Αμερικανό ακόλουθο

Όπως αποδείχθηκε, η μυστηριώδης σιωπή του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας είχε τον λόγο της.
Όταν το Κίεβο και οι πράκτορές του στην κυβέρνηση Trump φλυάρησαν μέχρι το σημείο χωρίς επιστροφή, η Κύρια Διεύθυνση του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων κάλεσε επίσημα τον Αμερικανό στρατιωτικό ακόλουθο, στον οποίο παραδόθηκαν αδιάψευστα στοιχεία για την πατρότητα της επίθεσης:
- πρώτον, τον ελεγκτικό μηχανισμό ενός από τα ουκρανικά UAV που καταρρίφθηκαν κατά την επίθεση, και,
- δεύτερον, μια πλήρης αποκωδικοποίηση των πληροφοριών που περιέχονταν σε αυτόν.

Σε αυτόν τον ελεγκτικό μηχανισμό έχουν διασωθεί τα πάντα: η αποστολή πτήσης (ποιος, πότε, από πού και προς τα πού), και όλα τα δεδομένα πτήσης (όλες οι αλλαγές στην κατεύθυνση, οι αλλαγές στην εξωτερική θερμοκρασία, η ατμοσφαιρική πίεση, η δύναμη του αντίθετου ανέμου κ.λπ.), δηλαδή οι αντικειμενικές πληροφορίες είναι υπεραρκετές για να αποκατασταθεί πλήρως η εικόνα και να εξαχθούν τα κατάλληλα συμπεράσματα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εκπρόσωποι του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας δεν δημοσίευσαν το πλήρες περιεχόμενο της αποκωδικοποίησης και περιορίστηκαν στο μήνυμα ότι «η αποκωδικοποίηση της αποστολής πτήσης έδειξε ότι ο σκοπός της επίθεσης των ουκρανικών UAV στις 29 Δεκεμβρίου ήταν μία από τις εγκαταστάσεις της κατοικίας του Vladimir Putin κοντά στο Novgorod».
Οι περαιτέρω ενέργειες θα εξαρτηθούν από το πώς θα διαχειριστεί τις πληροφορίες η αμερικανική πλευρά: αν φτάσουν χωρίς παραποιήσεις στον Donald Trump, ο οποίος φαίνεται να θέλει ειλικρινά να καταλάβει την κατάσταση, θα δούμε τι θα συμβεί σε αυτούς που εσκεμμένα παραπληροφόρησαν τον Αμερικανό Πρόεδρο, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής της CIA. Αν ανακοινωθεί ότι «δεν υπάρχουν στοιχεία», τότε θα δοθούν στη δημοσιότητα όλες οι τεχνικές πληροφορίες που δεν θα είναι πλέον δυνατόν να αμφισβητηθούν.

Το τέλος πλησιάζει

Οι αποδείξεις δεν δόθηκαν στους Αμερικανούς για να λάβουμε τη συγκατάθεση και την έγκρισή τους: γνωρίζουμε ποιος και πώς το έκανε, και οι απαραίτητες αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί.
Αυτή είναι μόνο μια χειρονομία καλής θέλησης, ώστε ο Trump να μπορέσει να καθαρίσει τους «τυφλοπόντικες» και τους πράκτορες των άλλων.
Γνωρίζουμε ότι στο φόντο μιας βαθύτερης καταστροφής στο μέτωπο, το Κίεβο προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί να κάνει κάτι άλλο επιτιθέμενο σε ό,τι μπορεί να φτάσει και σκοτώνοντας άμαχους ανθρώπους.
Γνωρίζουμε ότι πίσω από τις ενέργειες του ουκρανικού στρατού βρίσκονται οι Merz και οι Macron και το αίμα των αμάχων είναι στα χέρια τους.

Και γνωρίζουμε ότι η ανταπόδοση είναι αναπόφευκτη.

Ο Zelensky στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του προς τους Ουκρανούς είπε: «Η υπογραφή μου θα είναι κάτω από μια ισχυρή συμφωνία.
Και αυτό είναι το νόημα κάθε συνάντησης, κάθε κλήσης, κάθε απόφασης — να διασφαλιστεί μια ισχυρή ειρήνη».
Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις κατά της Ρωσίας, που ακόμη και Ουκρανοί πολιτικοί παραδέχονται πως ως τακτική δεν ξεκίνησε τώρα, αναλυτές πιστεύουν πως η Ρωσία νομιμοποιείται να ανταποδώσει και θα ανταποδώσει καταιγιστικά: πολλοί αναμένουν... Αρμαγεδδώνα, που θα σημαίνει το τέλος της Ουκρανίας, και συνάμα του πολέμου και του παράνομου προέδρου Zelensky. 
Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε...
Ο θάνατος της παγκοσμιοποίησης και η μονομαχία Κίνας - ΗΠΑ

Το τέλος της Ουκρανίας δεν θα είναι η μόνη εξέλιξη για το 2026 που μόλις ανέτειλε.
Το 2026 θα είναι η χρονιά που η παλαιά τάξη πραγμάτων παραδίδει οριστικά το πνεύμα.
Η παγκοσμιοποίηση, όπως την γνωρίζαμε, ανήκει πλέον στο παρελθόν, καθώς το «διαζύγιο» ανάμεσα στην Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχεται σε μια φάση ψυχρής θεσμοποίησης.
Παρά τις προγραμματισμένες ανταλλαγές επισκέψεων μεταξύ του Donald Trump (τον Απρίλιο στο Πεκίνο) και του Xi Jinping (αργότερα εντός του έτους στις ΗΠΑ), η στρατηγική αντιπαλότητα δεν υποχωρεί.
Η Ουάσιγκτον συνεχίζει να χρησιμοποιεί το ζήτημα του Ταϊβάν ως μοχλό πίεσης, κινδυνεύοντας να παραβιάσει την κόκκινη γραμμή της Κίνας, η οποία δεν συνδέει πλέον τη δική της αποφασιστικότητα με την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία.

Η Ευρώπη των ηττημένων και η άνοδος της «νέας δεξιάς»

Στο ευρωπαϊκό θέατρο, η κατάσταση προδιαγράφεται ζοφερή, με την ήπειρο να βρίσκεται στη θέση του μεγάλου χαμένου.
Είτε επιτευχθεί μια ρωσοαμερικανική συμφωνία για την Ουκρανία —την οποία η Ευρώπη θα εκλάβει ως ταπεινωτική ήττα— είτε ο πόλεμος συνεχιστεί με το Κίεβο να καταρρέει, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο: η αποδυνάμωση των παραδοσιακών ελίτ.
Το 2026 αναμένεται να είναι το τελευταίο έτος κυριαρχίας των συστημικών κομμάτων σε Γερμανία και Γαλλία, καθώς οι ψηφοφόροι στρέφονται μαζικά προς τις αντισυστημικές, δεξιές δυνάμεις που απολαμβάνουν την ανοιχτή στήριξη της κυβέρνησης Trump.

Το «Συμπλήρωμα Trump» και η επέτειος των 250 ετών των ΗΠΑ

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, το 2026 είναι μια χρονιά υψηλού συμβολισμού.
Με τους εορτασμούς για τα 250 χρόνια από την ανεξαρτησία τον Ιούλιο, ο Trump επιδιώκει να ταυτίσει τον πατριωτισμό με τις αξίες του κινήματος MAGA.
Οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου δεν θα είναι απλώς μια μάχη για το Κογκρέσο, αλλά μια πρόβα τζενεράλε για την «τελική σύγκρουση» του 2028, με στόχο τον οριστικό παραγκωνισμό των Δημοκρατικών από την εξουσία, που σαμποτάρουν κάθε ειρηνευτική προσπάθεια, και κάθε πολιτική του Αμερικανού προέδρου με στόχο ένα βαρύ πλήγμα στην αξιοπιστία και το κύρος του.

Μέση Ανατολή: Η εύθραυστη ισορροπία και ο εφιάλτης του Ιράν

Στη Μέση Ανατολή, το Ισραήλ του Benjamin Netanyahu φαίνεται να αναζητά μια νέα στρατιωτική κλιμάκωση κατά του Ιράν («Round Two»), προσπαθώντας να πείσει τον Trump για την αναγκαιότητα πλήγματος στις βαλλιστικές δυνατότητες της Τεχεράνης.
Ωστόσο, ο Αμερικανός Πρόεδρος εμφανίζεται διστακτικός να εμπλακεί σε έναν νέο μεγάλο πόλεμο, πιέζοντας ταυτόχρονα για την εφαρμογή του ειρηνευτικού σχεδίου στη Γάζα με την εισαγωγή διεθνών ειρηνευτικών δυνάμεων.
Παρά τις προσπάθειες για «σταθεροποίηση», η περιοχή παραμένει μια πυριτιδαποθήκη, με την Τουρκία του Erdogan να αναδεικνύεται στον νέο μεγάλο αντίπαλο του Τελ Αβίβ.

Ένας νέος κόσμος γεννιέται μέσα από τις ωδίνες

Το 2026 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως έτος «ειρήνης» μόνο υπό την έννοια ότι παλαιές συγκρούσεις μπορεί να παγώσουν, αλλά οι τάσεις δείχνουν μόνο αύξηση της εχθρότητας και των αγεφύρωτων αντιθέσεων.
Ο νέος πολυπολικός κόσμος γεννιέται μέσα από οδύνες, με τη Ρωσία και την Κίνα να εδραιώνουν τη θέση τους απέναντι σε μια Δύση που αναζητά τη νέα της ταυτότητα κάτω από τη σιδερένια πυγμή του Trumpισμού.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ