Ο Μοναχός Αγαφών

 

 Η φωτογραφία αποτυπώνει

τον Αθωνίτη ερημίτη Αγαφών το 1925. Ο Μοναχός Αγαφών είναι ένας από τους κρυμμένους ασκητές του Αγίου όρους.

Ο φωτογράφος μπόρεσε να απαθανατίσει τον πρεσβύτερο κατά την κάθοδό του στην Αγία Άννη για να Κοινωνήσει το 1925. Αφού ανέβηκε πάλι στα ύψη του Άθω, κανείς δεν τον είδε ποτέ ξανά.

Σπάνια έτρωγε φαγητό και ντυνόταν μόνο με δέρματα ζώων. Ποτέ δεν σταμάτησε την «Προσευχή του Ιησού» στην καρδιά του, πάντα κοιτάζοντας κάτω με κλειστά μάτια· ποτέ δεν κοίταξε έναν άνθρωπο κατάματα επειδή έλεγε ότι δεν αξίζει να δει ούτε τον Χριστό πρόσωπο με πρόσωπο.

Ο μακαριστός Αγαφών έζησε τις δεκαετίες του 1920 και του 30 στη Σκήτη της Καυσοκαλιβίας. Περίπου την ίδια ώρα έφτασε εκεί ένας νεαρός μοναχός: ο Πορφύριος Καυσοκαλιβίτης. Ο Γέροντας Αγάφων πραγματοποίησε ένα από τα πιο σπάνια κατορθώματα στον Άθω - να γίνει «Ανόητος για τον Χριστό. ” Ένα τέτοιο κατόρθωμα απαιτούσε έναν ιδιαίτερο ασκητισμό που ούτε οι ασκητές του Καρούλια δεν τολμούσαν να επιχειρήσουν. Ο Αγαφών Καυσοκαλιβίτης φορούσε όλη του τη ζωή τα ίδια ρούχα και περπατούσε πάντα ξυπόλητος.

Κανείς δεν ήξερε πού ζούσε (οι Αθωνίτες πατέρες πρότειναν ότι ήταν σε ένα από τα εγκαταλελειμμένα χωριά), τι έτρωγε (λένε ότι τον τάιζαν με το ζόρι μαγειρεμένο φαγητό μόνο μια φορά, όταν τον κάλεσαν σε ένα έρημο χωριό ως κόλπο· ο Αγαφών δεν την ξαναπέτησε ποτέ σε τέτοιο κόλπο), και το πιο σημαντικό, πώς και πού προσευχήθηκε. Οι ντόπιοι πατέρες δεν είχαν καμία αμφιβολία ότι ήταν ένας μεγάλος ασκητικός και πολεμιστής προσευχής. Το να δεις ακόμα και τη σκιά αυτού του "Βλατού για τον Χριστό" θεωρήθηκε ευλογία.

Το καλοκαίρι ο Αγαφών φορούσε ένα κουρελιασμένο ρούχο και περπατούσε πάντα ξυπόλητος. Τον χειμώνα φορούσε ένα ακατανόητο δέρμα που έμοιαζε πολύ με Εσκιμώο. Μυστήριο παραμένει το πώς έφτασε στον Άθω και πού εξαφανίστηκε ξαφνικά.

ΠΗΓΗ