Οι Γερμανοί κρεμούν στο Ξυλόκαστρο τον Μαγουλά, σφαγέα, βασανιστή, πλιατσικολόγο τον Απρίλιο του 1944 (από την Ομάδα «ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ»)

 

Στο τέλος προσθέτω από το έργο μου «ΑΘΩΩΝ ΑΙΜΑ», ΤΟΜΟΣ Β΄» λίγα γι αυτόν που δεν αναφέρονται στη δημοσίευση των Χρονικών του Ξυλοκάστρου.

«"Η ΚΡΕΜΑΛΑ"
Την άνοιξη του 1944, οι Γερμανοί κρέμασαν τον Μαγουλά, ο οποίος ήταν διαφωτιστής, στέλεχος του ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο). Η κρεμάλα στήθηκε έξω από το ξενοδοχείο του Στίκα. Είχε μαζευτεί πολλοί κόσμος.
Σε κάποια στιγμή, δύο Γερμανοί στρατιώτες φέρνουν σέρνοντας έναν μικρόσωμο άνθρωπο που του είχαν δέσει τα χέρια πίσω και κρατούσαν ένα στειλιάρι που περνούσε κάτω από τη μασχάλη του ενός χεριού και έβγαινε στην άλλη.
Δεν μπορούσε να σταθεί μόνος του, γιατί του είχαν σπάσει τα πόδια, όταν τον έπιασαν, μετά την προσπάθειά του να δραπετεύσει. Δεν φορούσε παπούτσια, παρά μόνο δύο χοντρές πλεκτές μάλλινες κάλτσες και ήταν έντονα τα σημάδια των βασανιστηριών που είχε περάσει. Μερικοί Γερμανοί με τις φωτογραφικές τους μηχανές απαθανάτιζαν τον γεγονός, ενώ άλλοι στα μπαλκόνια των ξενοδοχείων Στίκα και Δεμερούτη χασκογελούσαν παρακολουθούντας το θέαμα.
Του πέρασαν τη θηλιά στο λαιμό, τράβηξαν το σκοινί και κρεμάστηκε. Του κρέμασαν στο λαιμό και μια πινακίδα που έγραφε:
«Έχω σκοτώσει 300 Έλληνες και εβασάνιζα τον ελληνικό λαό».
Έμεινε εκεί κρεμασμένος τρεις μέρες.
Μαζί με τον Μαγουλά κρεμάσανε και κάποιο Θάνο, ο οποίος πριν πεθάνει φώναξε:
«Κατάρα στους προδότες».
Πηγή: "ΤΟ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ (1940-1960)", ΣΤΑΜΑΤΗ ΝΙΚΟΛΗ.»

Ακολουθούν λιγα από το έργο μου «ΑΘΩΩΝ ΑΙΜΑ», ΤΟΜΟΣ Β΄»:

«Ὁ Γεώργιος Μαγουλᾶς (καπετάν Λευτέρης) καταγόταν ἀπό τόν Πειραιά, ἀλλά τήν περίοδο τῆς Κατοχῆς μετακόμισε στό Βασιλικό Κορινθίας, ἀπό ὅπου καταγόταν ἡ σύζυγός του, δασκάλα καί φανατική κομμουνίστρια. Ὁ Μαγουλᾶς ἄρχισε τή δράση του ἀπό τό ΕΑΜ Κιάτου ὡς ὑπεύθυνός της ΕΤΑ, πού τοῦ ἔδωσε τή δυνατότητα να ἀσκεῖ βία καί νά κάνει πλιάτσικο ἐν ὀνόματι τοῦ «ἀγώνα». Γιά νά ἀποφύγει τή σύλληψη μετακόμισε στό βουνό καί ἐξελίχθηκε σέ σκληρό βασανιστή, βιαστή καί σφαγέα τῆς ΟΠΛΑ. Ἀνῆκε στή δύναμη τοῦ Φρουραρχείου 8 τῶν Τρικάλων, ἀλλά συνήθως βρισκόταν στή Μεγάλη Βάλτσα.

Στίς 4 Μαρτίου 1944 κοιμόταν σ᾽ ἕνα σπίτι στά Κάτω Τρίκαλα μέ ἄλλα 4 μέλη τῆς ΟΠΛΑ, χωρίς νά λάβουν μέτρα προστασίας καί πιάστηκαν στόν ὕπνο ἀπό τούς Γερμανούς. Ὁ Μαγουλᾶς κατόρθωσε νά τούς ξεφύγει, ἀλλά τήν ἑπομένη τόν συνέλαβαν πάλι κοντά στό χωριό Σκουπαίϊκα (νῦν Καλλιθέα), γιατί τόν ἀναγνώρισαν τά σκυλιά τους. Μετά λίγες ἡμέρες, οἱ Γερμανοί τούς κρέμασαν στό Ξυλόκαστρο (στήν τοποθεσία Πεντάδρομο)».

Ένα από τα θύματά του ήταν ο ιερέας Γιάννης Γκιόκας (φωτογραφία στο 1-ο σχόλιο).), μέλος της πατριωτικής Οργάνωσης αντίστασης «Ἐθνικό Κομμιτάτο Ἑλλήνων Πατριωτῶν» του Ξυλόκάστρου. Λεει η κόρη του Γιάννα Καρυωτάκη:
«Τότε πού τόν ἔπιασαν ἐμεῖς εἴμασταν πολύ μικρά.[...] Ἦταν τοῦ Ἁγίου Στεφάνου, 27 Δε-κεμβρίου τοῦ 1943, κι ὁ πατέρας μου λειτουργοῦσε στήν ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ μας, στόν Ἅγιο Βασίλη. Μπῆκαν ἀντάρ¬τες, συγχωριανοί, Καρυῶτες καί τόν ἔπιασαν… Τοῦ εἶπαν ὅτι θά τόν πάρουν γιά μιά «ἀνάκριση», ὅπως τό συνήθιζαν…

Τόν ἄφησαν νά πάει στό σπίτι νά πάρει τά πράγματά του τάχα. Ἡ μητέρα μου, μόλις τούς εἶδε κατάλαβε… Ἔκλεισε τό στόμα μέ τό χέρι. Μέ δυό μωρά παιδιά στήν ἀγκαλιά, τά ᾽χασε. Τί νά ᾽κανε; νά μήν χειροτερέψει τά πράγματα… Ἐκεῖνος ἦταν ἤρεμος καί τῆς εἶπε: «Ἐγώ μπορεῖ νά μήν γυρίσω πάλι, σοῦ ἀφήνω δυό παιδιά καί θέλω νά τά μεγαλώσεις καί νά τά κάνεις δυό καλούς ἀνθρώπους…». Ἐ, τόν πῆραν, τόν πῆγαν στή (Μεγάλη) Βάλτσα..»

Κώστας Καρυωτάκης: Κώστας: «Ἐκεῖ πού ἦταν ὁ Μαγουλᾶς».
......
Κώστας: «Τόν πῆραν λοιπόν στή Βάλτσα. Ὅταν τόν πήγαιναν στό δρόμο, στό Ζεμενό μοῦ εἶπε ὁ Θεοφάνης ὁ Σιορβανές, βγῆκε μπροστά στό δρόμο καί τούς εἶπε: ”Ποῦ τόν πᾶτε ρέ τόν παπά; Ἀφῆστε τον κάτω τόν παπά, τί σᾶς ἔκανε; Εἶναι ὁ καλύτερος παπάς! Ἐπιτρέπεται νά τον σέρνετε ἔτσι; Τί ἀνάκριση νά κάνετε ἐσεῖς στόν παπά;“. Καί τοῦ εἶπε ὁ Μαγουλᾶς:
- ”Κάνε στήν πάντα, μή σέ κάνουμε κι ἐσένα τ᾽ ἁλατιοῦ!“. Τόν πῆραν και τόν πῆγαν στή Βάλτσα, τοῦ ᾽καναν πολλά βασανιστήρια, τόν εἶχαν κρεμάσει ἀνάποδα, τόν χτυποῦ¬σαν, τόν ἔλιωσαν στό ξύλο, τοῦ ᾽βαλαν φωτιά στό σῶμα κι ἀνάμεσα στά πόδια, δέν λέγονται τά μαρ-τύριά του. Ἀλλά δέν τοῦ πῆραν λέξη. (Ὁ Μαγουλᾶς βασάνιζε τόν παπά-Γιάννη ζητώντας πληροφορίες γιά τούς συνεργάτες του, ἀλλά πολύ πιθανόν καί γιά τίς (ἀνύπαρκτες) λίρες τῆς Ὀργάνωσης. Ἔτσι εἶχε ἀρχίσει τή δράση του στό Βασιλικό καί τό Κιάτο ο Μαγουλάς. Βασάνιζε καί ζητοῦσε λίρες ἀπό τά θύματά του. Μετά τήν ἀπελευθέρωση, ὅταν ἡ σύζυγός του κατέβηκε ἀπό τό βουνό, ἀπειλοῦσε νά κάψει τό σπίτι πού ἔμεναν μέ τόν ἄνδρα της στό Βασιλικό, γιατί δέν βρῆκε τίς λίρες πού εἶχαν κρύψει πρίν φύγουν γιά τό βουνό!).

»Τότε ξεκίνησαν καί πῆγαν ἐκεῖ πού τόν κρατοῦσαν ὁ μπάρμπα-Σπῦρος ὁ Γεωργίου, ὁ γιατρός, μέ ἄλλους Καρυῶτες. Ἤτανε ἐκεῖ ὁ Μαγουλᾶς, καί βλέποντας ὁ γιατρός τόν παπά σέ τέτοιο χάλι, τοῦ εἶπε:
- ”Νά τόν πάρουμε τόν παπά, δέν ἔπρεπε νά συμπεριφερθεῖτε ἔτσι στόν παπά, γιατί ὁ παπάς, ἴσα-ἴσα δέν εἶχε κάνει τίποτα ἐναντίον σας…“. Ὁ Μαγουλᾶς τόν ἔκοψε:
- ”Γιατρέ ἄσε τά λόγια, μή σέ κάνουμε ἐσένα τό ἴδιο! Πάρ᾽ τονε νά φύγετε ἀπό ᾽δῶ!” …Τί νά πάρουνε, τόν εἴχανε κάνει λιώμα στο ξύλο! Δέν μποροῦσε νά βαδίσει. Ἔ, τόν ἔφεραν μέσα στή λιοπάνα (σ.σ. τά πανιά πού ἔστρωναν στά χωριά κάτω ἀπό τίς ἐλιές γιά νά τίς μαζέψουν). Στό σπίτι, τόν εἶδ᾽ ἔτσι ἡ μαύρη ἡ παπαδιά… Μοῦ ᾽λεγε ὁ μπαρμπά-Θανάσης ὁ Κόλλιας, ὅτι ἔμεινε κανά δυό μέρες, καί μετά μέ χίλιες δυσκολίες τόν πῆγαν στήν Ἀθήνα, στό νοσοκομεῖο…».

Γιάννα: «Ἤθελα νά πῶ, ὅτι τοῦ ᾽λεγε ἡ μητέρα μου ὅταν τον φέρανε στό σπίτι:
- ”Εἶχες μικρά παιδιά, γιατί δέν ἔκανες αὐτό πού σοῦ λέγανε;”. Κι ἐκεῖνος τῆς ἔλεγε:
- ”Τούς φίλους μου ποτέ δέν θά τούς προδώσω!”.
Στό νοσοκομεῖο στήν Ἀθήνα ἔζησε λίγο καιρό… Στό Σανατόρειο, στή ΣΩΤΗΡΙΑ τόν εἶχαν, ἀλλά ἦταν τόσο πολύ χτυπημένος πού οἱ γιατροί δέν μπόρεσαν νά τόν σώσουν… Κι ὅταν πέθανε, ἦταν δύσκολο, οὔτε ἡ μητέρα μου εἰδοποιήθηκε, ἦταν ἡ Κατοχή τότε…».

Σημείωση: Υπάρχουν φωτογραφίες της εκτέλεσης του Μαγουλά. Ελπίζω το Υπουργείο Πολιτισμού και ο Πρόεδρος της Βουλής να τις αναζητήσουν στα Γερμανικά Αρχεία

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ