Η Βενεζουέλα ξεγυμνώνει την ελληνική εξωτερική πολιτική…

 

Η οργανωμένη, από τις μυστικές υπηρεσίες της CIA των ΗΠΑ,

απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλας Νίκολας Μαδούρο και της συζύγου του αποτελεί αδιαμφισβήτητα μία απροκάλυπτη πράξη κατάλυσης του Διεθνούς Δικαίου.

Ωστόσο, η εισβολή των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ σε μια ανεξάρτητη χώρα είναι ένα γεωπολιτικό σοκ με μηνύματα για όλους στον Πλανήτη. Αφού ο Ντόναλντ Τραμπ είχε προειδοποιήσει τον Νίκολας Μαδούρο γι΄ αυτήν την επέμβαση, από τη στιγμή που υπάρχει σύνδεση με τον ορυκτό πλούτο (κυρίως πετρέλαιο) της Βενεζουέλας και της εξαγωγικής τιμολόγησής του σε άλλο νόμισμα και όχι του δολαρίου (γνωστό και ως πετροδολάριο – petrodollar).

Παρά τις προσπάθειες χωρών όπως η Κίνα ή η Ρωσία να το αλλάξουν. Αυτό σημαίνει ότι το πετρέλαιο τιμολογείται διεθνώς σε δολάρια, ακόμη κι αν οι χώρες δεν είναι οι ΗΠΑ, διευκολύνοντας τις συναλλαγές και την παγκόσμια οικονομία, αλλά και την αμερικανική επιρροή.

Ένας επικίνδυνος Πρωθυπουργός συνεχίζει τις αλλόφρονες κυβιστήσεις…

Μπροστά σε αυτό το γεγονός, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Κυριάκος Μητσοτάκης, σχολιάζει τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, αναφέροντας ότι:

«Ο Nicolas Maduro ήταν επικεφαλής μιας βάναυσης και καταπιεστικής δικτατορίας που προκάλεσε αδιανόητο πόνο στον λαό της Βενεζουέλας. Το τέλος του καθεστώτος του προσφέρει νέα ελπίδα για τη χώρα. Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών. Προτεραιότητα αυτή τη στιγμή πρέπει να είναι η διασφάλιση ειρηνικής και ταχείας μετάβασης σε μία νέα, συμπεριληπτική κυβέρνηση που θα έχει πλήρη δημοκρατική νομιμοποίηση. Η Ελλάδα θα δράσει σε συντονισμό με τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για το ζήτημα. Η προσοχή μας παραμένει επικεντρωμένη στη διασφάλιση της ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών στη χώρα».

Με αυτές τις δηλώσεις του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέδειξε για μία ακόμη φορά πόσο επικίνδυνος Πρωθυπουργός είναι για την ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας.

Μίλησε για «βάναυση και καταπιεστική δικτατορία υπό τον Μαδούρο, που προκάλεσε αδιανόητο πόνο στον λαό της Βενεζουέλας», όταν ο ίδιος είναι ακλόνητος υπερασπιστής του σημερινού νεοναζιστικού καθεστώτος της Ουκρανίας, το οποίο επιβλήθηκε, αφού τα δραματικά γεγονότα, που έλαβαν χώρα στην Ουκρανία το 2013 και 2014, αποκαθήλωσαν τον Πρόεδρο Γιανουκόβιτς, επειδή αρνήθηκε να υπογράψει τη Συνθήκη σύνδεσης της Ουκρανίας με την ΕΕ, κατηγορώντας τον για φιλορωσικά αισθήματα. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, αυτός ο Πρωθυπουργός αποδέχεται τη νομιμότητα της αμερικανικής εισβολής στη Βενεζουέλα, επιζητώντας δημοκρατική νομιμοποίηση, ενώ ο ίδιος – με πολλούς τρόπους – σε αντίστοιχη περίπτωση, στη γειτονιά μας την Ευρώπη, νομιμοποιεί το καθεστώς Ζελένσκι, καταδικάζοντας τη ρωσική εισβολή, η οποία, όμως, προκλήθηκε από την επιδίωξη του ΝΑΤΟ να συμπεριλάβει την Ουκρανία στους κόλπους της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Ισχυρίζεται ότι «το τέλος του καθεστώτος Μαδούρο προσφέρει νέα ελπίδα για τη χώρα», παραγνωρίζοντας ότι όλο και περισσότεροι στην Ελλάδα θεωρούν καθεστωτική τη διακυβέρνηση της Πατρίδας μας. Πολλά παραδείγματα επιβεβαιώνουν αυτόν τον ισχυρισμό, όπως η παρακολούθηση μέσω τηλεφωνικών υποκλοπών πολιτικών αντιπάλων του, συνεργατών του, δημοσιογράφων, ακόμη και στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας. Όπως οι καθεστωτικές ενέργειες χειραγώγησης της δικαιοσύνης με σκοπό τον ενταφιασμό της ανάδειξης της αλήθειας και της απόδοσης δικαιοσύνης. Όπως το εξωφρενικό σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ με εμπλεκόμενους Υπουργούς της κυβέρνησής του και την απενοχοποίησή τους μέσω του άρθρου 86 περί της θεσμικής ευθύνης Υπουργών, αφού η Βουλή υποκαθιστά τον φυσικό δικαστή προκειμένου να μην αποδοθούν οι πιθανές εγκληματικές ευθύνες.

Τέλος, μας αποκαλύπτει ότι «η Ελλάδα θα δράσει σε συντονισμό με τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για αυτό το ζήτημα». Αυτή η ΕΕ που δεν νοιάζεται για την Κατοχή του Βόρειου τμήματος της Κύπρου μας, μέλους κράτους της ΕΕ, από την Τουρκία με την καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου, ούτε βέβαια για την άρση του casus belli (αφορμή πολέμου) της Τουρκίας προς την Ελλάδα, εάν και εφ’ όσον πράξει ό,τι το Διεθνές Δίκαιο προστάζει για την αύξηση των 6 ν.μ. στα 12 (Συνθήκη Montego Bay Τζαμάικα 1982). Και ο ΟΗΕ, που ούτε αυτός νοιάζεται, αφού η Τουρκία έχει μετατρέψει σε κουρελόχαρτα τα καταδικαστικά ψηφίσματά του για την εισβολή στην Κύπρο.

Ποια ΕΕ, λοιπόν, θα δράσει κατά τον κ. Μητσοτάκη;  Η ΕΕ του Φρίντριχ Μερτς της Γερμανίας και του Εμανουέλ Μακρόν της Γαλλίας; Όταν, πλέον, η ηγεμονία της Γερμανίας στην ΕΕ έχει τελειώσει, από τη στιγμή που πρόσφατα αδειάστηκε ο Μερτς από τον Μακρόν στο ζήτημα των παγωμένων ρωσικών καταθέσεων. Όταν ο γερμανικός και γαλλικός λαός επαναστατεί εναντίον τους, προσδίδοντας μεγάλα ποσοστά ανατροπής στο γερμανικό κόμμα AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) και στο γαλλικό κόμμα «Εθνικό Μέτωπο» της Μαρίν Λεπέν, τα οποία εκφράζουν κοινωνικές – λαϊκές πολιτικές, απέναντι στις καθεστωτικές και αντικοινωνικές πολιτικές Μερτς και Μακρόν.

Ναι, καθεστωτικές πρακτικές, καθώς, αφού δεν μπόρεσαν να βάλουν χέρι στα παγωμένα ρωσικά κεφάλαια, ακύρωσαν τον κανόνα της ομοφωνίας αποφάσεων των μελών κρατών της ΕΕ, ώστε να διατεθούν τα 90 δισ. Ευρώ στην Ουκρανία από τους προϋπολογισμούς των κρατών της ΕΕ!!

Πέραν των διεθνών, όμως, και τα όσα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες εντός της Πατρίδας, με τα κενά ασφάλειας του εθνικού εναέριου χώρου, αποδεικνύουν πάλι πόσο επικίνδυνος είναι ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Όταν κυριολεκτικά κατέρρευσε το σύστημα ελέγχου αεροπορικών πτήσεων, δημιουργώντας παράλυση στα αεροδρόμια της Χώρας, με τη ματαίωση πτήσεων ή την πολύωρη καθυστέρηση των δρομολογίων, που προηγήθηκαν των απαράδεκτων και ανεύθυνων κυβερνητικών δικαιολογιών.

Ναι, είναι επικίνδυνος αυτός ο Πρωθυπουργός, από τη στιγμή που αλαζονικά ισχυρίζεται σε πρόσφατη συνέντευξή του πως είναι υπάλληλος του ελληνικού λαού, ο οποίος από ότι φαίνεται δεν έχει φερθεί και πολύ παστρικά στον εργοδότη του, μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ. Την ίδια στιγμή που έχει παραλύσει όλη η Ελλάδα από τους οργισμένους αγροτοκτηνοτρόφους, στους οποίους από μεθαύριο θα συμπαραστέκονται και οι λαϊκές αγορές μετά την απόφασή τους για απεργία διαρκείας.

Εάν όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι υπάλληλος του ελληνικού λαού, τότε να του πω ότι αυτός καταχράστηκε την εμπιστοσύνη του και ο ελληνικός λαός τον απολύει, αφού ως υπάλληλός του τον κατάκλεψε.

Για όλους τους παραπάνω λόγους απαιτείται και επιβάλλεται αλλαγή πολιτικής κυβερνητικής πλεύσης στην Πατρίδα μας. Και φυσικά, στο σημείο αυτό, δεν μπορώ παρά να σταθώ στην τελευταία δήλωση του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, μετά τα γεγονότα της Βενεζουέλας, η οποία αναφέρει:

«Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να γνωρίζει και να σέβεται το ότι οι αρχές του διεθνούς δικαίου δεν είναι ούτε επιλεκτικές, ούτε τις επικαλούμαστε κατά το δοκούν και με χρονική καθυστέρηση. Αυτήν την απλή αλλά πολύτιμη αλήθεια, θα έπρεπε καθημερινά να του θυμίζουν η Κύπρος και οι απειλές εναντίον των νησιών μας, της Θράκης μας και της εθνικής κυριαρχίας μας στο Αιγαίο».

Εδώ να θυμίσω ότι όταν ο Αντώνης Σαμαράς μιλούσε για τη woke ατζέντα, το μεταναστευτικό και την πράσινη ενέργεια, οι Kyriakistas τον κατηγόρησαν ως «τραμπικό».

Έναν Ντόναλντ Τραμπ, που ο Κυριάκος Μητσοτάκης  αποκήρυσσε μετά βδελυγμίας αρχικά, ενώ με τις τελευταίες δηλώσεις του τον υμνεί, προκειμένου να πετύχει μια συνάντηση μαζί του, μπας και εξασφαλίσει τη μακροημέρευση του καθεστώτος του στην Πατρίδα!

Ένας κυβερνητικός ανασχηματισμός που γεννά Εφιάλτες…

Το πολιτικό τέλος λοιπόν του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει προδιαγραφεί, παρ΄ ότι προσπαθεί να βρει πολιτικό οξυγόνο μέσω ενός ευρέως κυβερνητικού ανασχηματισμού.

Ο οποίος καθυστερεί, επειδή αναμένεται μια νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ στη Βουλή από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και κανένας δεν γνωρίζει, εάν και ποιοι Υπουργοί βρίσκονται σε αυτήν. Με την καθυστέρηση της άφιξης της νέας δικογραφίας να οφείλεται στις εορταστικές ημέρες. Όμως ασφαλείς πηγές λέγουν ότι, όπου νάνε φτάνει.

Η οποία δικογραφία θα παρακάμπτει το περιβόητο άρθρο 86, μετά το πολιτικό φιάσκο της πρώτης (Βορίδης, Αυγενάκης), όπως πρόσφατα είχε αποκαλύψει σε ελληνικό έδαφος η κ. Λάουρα Κοβέσι! Με την υπερίσχυση του Ενωσιακού Δικαίου έναντι του Εσωτερικού Δικαίου!

Αχ αξέχαστη Μαλβίνα Κάραλη…

Η συγγραφέας, σεναριογράφος, δημοσιογράφος και παρουσιάστρια Μαλβίνα Κάραλη, μεταξύ των πολλών που είχε πει και σχεδόν όλα επαληθεύονται στα χρόνια μας, ήταν και το παρακάτω:

«Κυβέρνηση που λυσσά να μείνει στην Εξουσία, σε χώρα πτωχευμένη, ή έχει περιθώρια ακόμη να φάει… ή φοβάται την φυλακή»!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ