Στην Ουγγαρια ηδη νοσταλγούν τον Orban

 

 Η αλλαγή εξουσίας στην Ουγγαρία

δεν άλλαξε μόνο τα πρόσωπα στην κορυφή.
Άνοιξε απότομα έναν λογαριασμό που η Βουδαπέστη απέφευγε επί χρόνια να αδραναποιήσει παρά τις πιέσεις των Βρυξελλών: την ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία, τα δισεκατομμύρια που έχουν δεσμευθεί σε ρωσικά έργα.
Ο Péter Magyar, μετά τη νίκη του Tisza στις εκλογές του Απριλίου και το τέλος της 16χρονης κυριαρχίας του Viktor Orbán, επιχειρεί να επαναφέρει την Ουγγαρία στον ευρωπαϊκό πυρήνα.
Η στροφή είναι εμφανής: αποκατάσταση σχέσεων με τις Βρυξέλλες, μεταρρυθμίσεις για το κράτος δικαίου, ένταξη στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, επαναδιαπραγμάτευση ευρωπαϊκών κονδυλίων και πλέον επανεξέταση της τεράστιας ρωσικής παρουσίας στον ενεργειακό τομέα.
Το πρόβλημα είναι ότι η Ουγγαρία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με τις συνέπειες των δικών της επιλογών.
Και υπάρχει ο κίνδυνος η νέα κυβέρνηση, προσπαθώντας να μειώσει την ενεργειακή συνεργασία με τη Μόσχα να περάσει στο άλλο άκρο: μια βίαιη και πολιτικά βολική αποκοπή χωρίς επαρκή προετοιμασία, το κόστος της οποίας θα καταλήξει στις τσέπες των Ούγγρων πολιτών.


Η Ουγγαρία απόλυτα ωφελημένη από την ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία 

Τα στοιχεία είναι εντυπωσιακά.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το 2025 περισσότερο από το 90% του εισαγόμενου πετρελαίου της Ουγγαρίας προερχόταν από τη Ρωσία.
Στο φυσικό αέριο, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 74%.
Οι εισαγωγές ρωσικών ορυκτών καυσίμων αντιστοιχούσαν συνολικά σε περίπου 2,1% του ουγγρικού ΑΕΠ.
Η κυβέρνηση Orbán επέμενε επί χρόνια ότι η αγορά φθηνότερου ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου αποτελούσε υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος.
Πρόκειται για μία απόλυτα σωστή λογική: φθηνότερη ενέργεια, επιδοτούμενοι λογαριασμοί και η εικόνα μιας κυβέρνησης που προστατεύει τα νοικοκυριά από τις ευρωπαϊκές ενεργειακές αναταράξεις.


Η Adria υπάρχει – αλλά το φθηνό ρωσικό πετρέλαιο δεν αντικαθίσταται δωρεάν

Η Βουδαπέστη διαθέτει εναλλακτική δίοδο μέσω του αγωγού Adria, ο οποίος ξεκινά από το κροατικό λιμάνι Omišalj.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ότι ο αγωγός μπορεί τεχνικά να συμβάλει στην πλήρη αντικατάσταση των ρωσικών προμηθειών προς την Ουγγαρία και τη Σλοβακία.
Η ουγγρική MOL, πάντως, έχει αμφισβητήσει κατά καιρούς το κατά πόσο η ονομαστική χωρητικότητα μπορεί να διατηρηθεί μακροχρόνια, γι' αυτό και συμφωνήθηκαν δοκιμές δυναμικότητας με την κροατική JANAF.
Υπάρχει όμως κάτι που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τεχνικές συζητήσεις.
Το εναλλακτικό πετρέλαιο κοστίζει περισσότερο.
Στοιχεία που επικαλείται το Euronews δείχνουν ότι το 2024 η Ουγγαρία πλήρωνε κατά μέσο όρο περίπου 471 ευρώ ανά τόνο για ρωσικό αργό, έναντι περίπου 564 ευρώ για μη ρωσικό — διαφορά σχεδόν 20%.
Δεν σημαίνει ότι μια πλήρης αλλαγή προμηθευτή θα προκαλούσε αυτομάτως αντίστοιχη αύξηση 20% στις αντλίες. Οι τελικές τιμές περιλαμβάνουν φόρους, διύλιση και άλλα κόστη. Σημαίνει όμως κάτι πολύ απλό: η απεξάρτηση έχει λογαριασμό.
Και αυτός ο λογαριασμός δεν θα πληρωθεί από τις Βρυξέλλες με πολιτικά συνθήματα.
Θα πληρωθεί από την ουγγρική οικονομία.

Η εύκολη μετάβαση στο… «φταίει ο Orbán»

Εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές αδυναμίες της νέας εποχής.
Τα προηγούμενα χρόνια κάθε οικονομική δυσκολία ήταν αποτέλεσμα της εχθρικής πολιτικής των Βρυξελλών, των κυρώσεων και των εχθρών της Ουγγαρίας εντός Ευρώπης.
Τώρα ο Magyar επιχειρεί να δημιουργήσει τον αντίστροφο καθρέφτη: κάθε δυσκολία να βαφτίζεται «κληρονομιά Orbán».
Εάν ο Magyar αποφασίσει ταχεία απομάκρυνση από τη ρωσική ενέργεια, πρέπει να εξηγήσει στους πολίτες πόσο θα κοστίσει, πόσο θα διαρκέσει, ποιες εναλλακτικές έχουν διασφαλιστεί και ποιος θα απορροφήσει τις αυξήσεις.
Η πολιτική της ενέργειας δεν είναι διακήρυξη εξωτερικής πολιτικής.
Είναι λογαριασμός στο τέλος του μήνα.


Τα ευρωπαϊκά δισεκατομμύρια και η επικίνδυνη εντύπωση μιας ανταλλαγής

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να «απογαλακτίσει» την Ουγγαρία από τη Ρωσία με δόλωμα τα 16,4 δισ. ευρώ σε κονδύλια που είχαν παγώσει κατά την εποχή Orbán.
Περίπου 10 δισ. συνδέονται με το Ταμείο Ανάκαμψης και απαιτούν την εκπλήρωση συγκεκριμένων «όρων και προϋποθέσεων», μεταξύ άλλων για το κράτος δικαίου, την καταπολέμηση της διαφθοράς, τις δημόσιες συμβάσεις και τη δικαστική ανεξαρτησία.
Επί της ουσίας πρόκειται για ένα ποσό, που θα δοθεί στην Ουγγαρία, επειδή σταματά την ενεργειακή και εμπορική συνεργασία με τη Ρωσία. 


Paks II: Το ακριβότερο σύμβολο της ουγγρικής αμηχανίας

Ακόμη μεγαλύτερο ερωτηματικό αποτελεί το Paks II, η επέκταση του πυρηνικού σταθμού με τη ρωσική Rosatom.
Ο Magyar έχει ήδη δηλώσει ότι η συμφωνία πρέπει να επανεξεταστεί, ιδίως μετά την ενεργειακή κρίση του καλοκαιριού και τα προβλήματα που δημιούργησε η ιστορικά χαμηλή στάθμη του Δούναβη στο σύστημα ψύξης του υπάρχοντος σταθμού.
Έχει μάλιστα δηλώσει ότι, σύμφωνα με συμβούλους της κυβέρνησης, η άδεια του Paks II «στη σημερινή μορφή της» χρειάζεται επανεξέταση και ότι δεν μπορεί ακόμη να εγγυηθεί πως τελικά η Rosatom θα ολοκληρώσει το έργο.
Αλλά η εικόνα παραμένει καταστροφική για τον ουγγρικό στρατηγικό σχεδιασμό.
Ένα έργο δισεκατομμυρίων, σχεδιασμένο να αποτελέσει πυλώνα της ηλεκτροπαραγωγής για δεκαετίες, βρίσκεται τώρα υπό αμφισβήτηση επειδή άλλαξε η κυβέρνηση, άλλαξε η γεωπολιτική και άλλαξαν οι κλιματικές συνθήκες.
Αυτό δεν είναι σοβαρός μακροχρόνιος σχεδιασμός.
Είναι πολιτική με ορίζοντα εκλογικού κύκλου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ