ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ ΨΗΦΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ

 

 

Ξεκινάς τη μέρα σου να πας στην δουλειά σου. Μπαίνεις στο αυτοκίνητο και κινείσαι στον πυκνοκατοικημενο αστικό ιστό. Ξαφνικά πετάγεται ένα γατί στη ρόδα σου και το πατάς. Η εναλλακτική είναι να κόψεις τιμόνι πάνω σε αυτοκίνητα ή πεζοδρόμια ή στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. 

 

Από εκεί και πέρα η ζωή σου μετατρέπεται σε κόλαση. Πρώτη φορά στη ζωή σου αντιμετωπίζεις διαδικασίες σύλληψης, αυτοφώρου, ψάχνεις για δικηγόρο, βρίσκεσαι στο εδώλιο και η ποινή ισοδυναμεί με μια μικρή γκαρσονιέρα σε κόστος, συν το manhunt που εχει προηγηθεί, την έκθεση της προσωπικότητας σου ως την πλέον ακραία προσωποποίηση του "κακού", και με την βοήθεια καμερών ασφαλείας, τις οποίες αν θέλεις να τις χρησιμοποιήσεις ως ιδιοκτήτης τους για να αποδείξεις ενα έγκλημα εις βάρος σου, πρέπει να ξεπεράσεις (αν τα καταφέρεις) ενα βουνό νομικά εμπόδια για μια μπουρδολογία που ονομάζεται GDPR.

 

Όλα αυτά για ένα δυστύχημα που είναι έξω από τις δυνάμεις σου να το αποφύγεις, και για έναν νομικό κίνδυνο που παράγεται καθημερινά στους δρόμους για τους οδηγούς, αφενός γιατί κάποιοι εχουν αναλάβει τακτικά να σιτίζουν τον αδέσποτο πληθυσμό ζώων αναμεσα στα αυτοκίνητα και αφετέρου διότι οι Δημοι δεν κάνουν αυτό που γίνεται σε όλες τις πολιτισμένες χώρες με την απομάκρυνση των αδέσποτων. 

 

Η μεγάλη αντίθεση είναι πως αν αφήσεις ενα παιδάκι να παίζει μπάλα μέσα στην μέση του δρόμου, αυτός που θα το χτυπήσει καλύπτεται από αστική ευθύνη απο την ασφάλεια του οχήματός του, και επίσης αν δεν φταίει (με βάση τον Κ.Ο.Κ.) που χτύπησε το παιδάκι, τότε αθωώνεται. Αντιθέτως, διώκονται οι γονείς για παραμέληση, για έκθεση σε κίνδυνο κλπ κλπ.

 

Με τα αδέσποτα όμως δεν διώκεται κανείς άλλος πέραν του οδηγού, ασχέτως αν μπορούσε ή όχι να αποφύγει το χτύπημα. Δεν ευθύνεται για παράδειγμα αυτός που δίπλα στο δυστύχημα διατηρεί ποτίστρα και ταΐστρα με αποτέλεσμα το γατί να πηγαινοέρχεται δίπλα στον δρόμο με απρόβλεπτη συμπεριφορά χειρότερη ενός νηπίου. 

 

Δεν ευθύνεται ο Δήμος για την απραξία και την ανοχή διαβίωσης των ζώων στο αστικό περιβάλλον. Δεν ευθύνεται επίσης κανείς, αν αυτά σχηματίσουν αγέλη και επιτίθενται σε πεζούς ή δικυκλιστες ή ακόμα και αυτοκίνητα με κίνδυνο να προκληθεί θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα. Και αν κάποιος δικυκλιστής για να περάσει από την αγέλη κλωτσήσει και ένα σκυλί για να το φοβίσει ή να το διώξει, τότε κινδυνεύει και πάλι για κακομεταχείριση "ζώου συντροφιάς".

 

Ειδικά ζώων συντροφιάς, διότι ο νόμος γι' αυτά θεσμοθετήθηκε, ή μάλλον θεσμοθετήθηκε για μια ακόμα μειονότητα με μανίες και εμμονές που ζει ανάμεσά μας. Διότι αν δεν είναι ζώα συντροφιάς, όλα καλά. Σκαντζόχοιροι, αλεπούδες, πουλιά κλπ, "στου χαντάκ'..." όπως λέει και το ανέκδοτο. 

 

Διότι ο νόμος αυτός όπως και πολλοί άλλοι που καταλύουν το πνεύμα του Νόμου και της Δικαιοσύνης, φτιάχτηκαν για λίγες ψήφους ακόμα, "for a few dollars more" στην Άγρια Δύση μας, όπου οι πολίτες προσπαθούν να επιζήσουν ανάμεσα σε συμμορίες, πολιτικά συμφέροντα, μανιακούς, ευπαθείς ομάδες κλπ. Και αποτελεί έναν ακόμα νόμο που διαστρεβλωνει την έννοια του Δικαίου σε ένα κράτος που κυβερνούν χρόνια τώρα οι διαφορες μειονότητες.

ΠΗΓΗ