Βόμβα από Juncker: Πρότεινα στον Τσίπρα να φορολογήσει τους εφοπλιστές και αρνήθηκε

 

 Συγκλονιστικά παρασκήνια

και άγνωστα μέχρι σήμερα στοιχεία από την πιο κρίσιμη περίοδο της σύγχρονης ελληνικής κρίσης έρχονται στο φως, μέσα από το νέο ντοκιμαντέρ «Στο Χιλιοστό».
Σύμφωνα με όσα καταγράφονται στο ντοκιμαντέρ, ο τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean-Claude Juncker φέρεται να είχε προτείνει στην ελληνική κυβέρνηση την επιβολή φορολόγησης στους εφοπλιστές, προκειμένου να καλυφθεί μέρος του δημοσιονομικού κενού που είχε προκύψει το 2015.
Ωστόσο, η πρόταση αυτή –όπως αναφέρεται– δεν έγινε αποδεκτή από την τότε ελληνική πλευρά, γεγονός που άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση για τη δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών στην ελληνική κοινωνία.
Παράλληλα, όπως αποκαλύπτεται, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί (ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ) είχαν επεξεργαστεί δύο εναλλακτικά σενάρια για την περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη το 2015.
Το ένα έφερε τον παραπλανητικό τίτλο «Ένταξη της Κροατίας στην ΕΕ», ενώ το δεύτερο, πιο σκληρό σχέδιο, είχε την κωδική ονομασία «Αλβανία» και περιέγραφε λεπτομερώς ένα σενάριο βαθιάς οικονομικής αποσταθεροποίησης και μετάβασης εκτός ευρώ.
Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν το μέγεθος της πίεσης και της αβεβαιότητας που επικρατούσε στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις του 2015, όταν η Ελλάδα βρέθηκε ένα βήμα πριν την έξοδο από την Ευρωζώνη.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν οι δηλώσεις του πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ, Dominique Strauss-Kahn, ο οποίος παραδέχεται δύο σοβαρά λάθη στον σχεδιασμό του πρώτου ελληνικού προγράμματος: την υπερβολικά σκληρή και γρήγορη δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά και την υποτίμηση της ύφεσης που θα προκαλούσαν τα μέτρα λιτότητας.
Παράλληλα, αναγνωρίζει ότι το ελληνικό χρέος δεν ήταν βιώσιμο ήδη από το 2010, στοιχείο που –όπως προκύπτει– ήταν γνωστό και εντός του ίδιου του Ταμείου.
Ο δημοσιογράφος, Peter Spiegel, κάνει λόγο για μια διαδικασία με έντονα πολιτικά χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι η στήριξη προς τα κράτη συνοδεύτηκε ουσιαστικά από διάσωση των τραπεζών.
«Τέθηκαν οι γερμανικές τράπεζες πάνω από τον ελληνικό λαό», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η ευρωπαϊκή αβεβαιότητα και το εσωτερικό ρήγμα

Καθοριστικό στοιχείο των εξελίξεων ήταν και η εσωτερική διαφωνία στην Ευρώπη σχετικά με τη συμμετοχή του ΔΝΤ στα προγράμματα διάσωσης.
Όπως προκύπτει από τις μαρτυρίες, ακόμη και ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες, όπως ο Wolfgang Schäuble, αρχικά εμφανίζονταν επιφυλακτικές ως προς την εμπλοκή του Ταμείου.
Ωστόσο, η κλιμάκωση της κρίσης και ο φόβος ενός ντόμινο προς Πορτογαλία, Ισπανία και Ιταλία οδήγησαν σταδιακά σε μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση.
Όπως σημειώνει ο Jeffrey Franks, η ελληνική κρίση δεν αντιμετωπιζόταν ως μεμονωμένο ζήτημα, αλλά ως πιθανή απειλή για τη συνολική σταθερότητα της Ευρωζώνης. Ο φόβος ενός συστημικού ντόμινο αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για τις αποφάσεις που ελήφθησαν.
Ομολογία αποτελεί και η παραδοχή ότι οι προβλέψεις για την ελληνική οικονομία συχνά δεν επιβεβαιώνονταν, ενώ η ύφεση αποδείχθηκε βαθύτερη από το αναμενόμενο.
Ο πρώην επικεφαλής του προγράμματος της Κομισιόν για την Ελλάδα, Declan Costello, σημειώνει ότι η εικόνα του 2014 έδειχνε ανάκαμψη, η οποία όμως ανατράπηκε από την πολιτική αβεβαιότητα.
Το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από τις μαρτυρίες των εμπλεκομένων είναι ότι η διαχείριση της ελληνικής κρίσης καθορίστηκε από μια διαρκή σύγκρουση συμφερόντων, θεσμών και πολιτικών προτεραιοτήτων.
Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι ένα: ποιος τελικά πλήρωσε το πραγματικό κόστος της κρίσης.
Και η απάντηση, όπως αποτυπώνεται στο ντοκιμαντέρ και τις αποκαλύψεις του, είναι ότι το μεγαλύτερο βάρος έπεσε στους Έλληνες πολίτες.’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ