ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ (ΔΙΠΟΤΑΜΙΑ & ΚΟΤΥΛΙ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ 1947).

 

 Στην φωτογραφία διακρίνεται

ο ιερέας Τοτονίδης Ιωάννης ο οποίος διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος στην Διποταμιά Καστοριάς, υπαγόμενος στην Ιερά Μητρόπολη Καστοριάς.

Ο π. Ιωάννης Τοτονίδης καταγόταν από την Σινώπη της Μικράς Ασίας, όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα και διδάχθηκε να ψάλλει στην εκκλησία. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στα μέρη της Καστοριάς. Το 1928 νυμφεύθηκε και το 1929 χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε εφημέριος στην ενορία της Διποταμιάς της Καστοριάς.

Όντας συνεπής στα εφημεριακά του καθήκοντα, έγινε πνευματικός. Εν καιρώ ειρήνης ήταν κοντά στους ενορίτες του, και ιδιαίτερα αγαπητός, αλλά και εν καιρώ πολέμου, ‘’πολεμούσε’’ μαζί με τους ενορίτες τους πρώτα εναντίον των κατακτητών και ύστερα εναντίον των συμμοριτών του ‘’ΔΣΕ’’, οι οποίοι λυμαίνονταν και πλιατσικολογούσαν την ενορία του, και ο οποίος ιερέας ήρθε πολλές φορές σε σύγκρουση μαζί τους, αφού όσα τρόφιμα ελάμβανε από την Μητρόπολη τα χορηγούσε σε ανάγκες των ενοριτών του και όχι στους συμμορίτες του ‘’ΔΣΕ’’ οι οποίοι τα απαιτούσαν, και η οποία αυτή αιτία ήταν και ο κύριος λόγος που τον στοχοποίησαν ως ‘’αντιδραστικό’’.

Το Μάρτιο του 1947 είχε διαδοθεί ότι οι συμμορίτες θα έρχονταν στο χωριό για ακόμη μια φορά με άγριες διαθέσεις, και θα έπρεπε τουλάχιστον όσοι είχαν στοχοποιηθεί από τους κομμουνιστές να φυγαδευτούν. Ο π. Ιωάννης αν και στοχοποιημένος δεν πήρε κανένα μέτρο προφύλαξης, ενώ αντίθετα οι ενορίτες του έφυγαν. Μια ομάδα από αυτούς φεύγοντας το βράδυ της 2ης Απριλίου του είπαν για τελευταία φορά να τους ακολουθήσει, αλλά εκείνος αρνήθηκε και έδιωξε την οικογένειά αν και αντιλαμβανόμενος το τι θα επακολουθούσε. Την επόμενη ημέρα πράγματι οι συμμορίτες εισήλθαν στο χωριό. 

Αφού λεηλάτησαν όλο το χωριό το βράδυ της ίδιας ημέρας συνέλαβαν τον π. Ιωάννη ο οποίος βρίσκονταν εντός του ναού και τον μετέφεραν στην περιοχή Κοτύλι περίπου 55 χιλιόμετρα οδοιπορικός, όπου κατά την διάρκεια της πορείας υπέστη τα πάνδεινα, ενώ φθάνοντας στο Κοτύλι, και ενώ ήταν αιμόφυρτος του ξερίζωσαν τα γένια και τον έσφαξαν μπροστά στην Εκκλησία όπου και τον παράτησαν άταφο (πηγή: συγγραφέα Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, βιβλίο «Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949»). 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ