ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΕΠΣΤΑΙΝ

Ο Επστην συνελήφθη επί πρώτης Προεδρίας Τραμπ το 2019, παρά τις σκανδαλωδώς ανεξάντλητες γνωριμίες και επαφές του με όλο τον ισχυρό πολιτικό κοσμο. Αυτό αποτελεί θετικό στοιχείο για την πρώτη διακυβέρνηση Τραμπ. Ωστόσο, υπό μυστήριες συνθήκες που ενοχοποιουν τον κρατικό μηχανισμό και υποδηλώνουν την τεράστια ισχύ και τις δυνατότητες που διαθέτει το βαθύ κράτος, μόλις ενα μήνα και τέσσερις ημέρες μετά την σύλληψη του, ο Επστην "αυτοκτονήθηκε" στο κελί του, ένα κελί σε μια φυλακή που ήταν ειδικά σχεδιασμένη για την αποτροπή τέτοιων ανεπιθύμητων εξελίξεων.
Την εποχή (2019-2020) που η Διοίκηση Τραμπ θα έπρεπε να εμβαθύνει στην υπόθεση, καθώς αφορούσε σημαντικά την πρώην βασικη του εκλογική αντίπαλο, την Κλίντον, ο Τραμπ πάλευε να αντιμετωπίσει τις πολλαπλές προκλήσεις εσω και έξω από το κόμμα του, που κατέληγαν σε μομφές εναντίον του και κίνδυνο να βρεθεί στη φυλακή για "αστείους" λόγους.
Αυτό, σε συνδυασμό με τον τεράστιο όγκο αρχείου που άφησε πίσω του ο Έπστην, ίσως να εξηγεί γιατί ο Τραμπ δεν είχε εξ αρχής ορθή και βαθειά πληροφόρηση επί της υπόθεσης. Δεν υπήρχε ο χρόνος και οι πόροι για να διερευνηθεί αυτό το αρχείο. Και ίσως αυτό εξηγεί και γιατί μετέτρεψε την υπόθεση σε προεκλογική του προμετωπίδα μέχρι την ανάδειξη του σε 47ο Πρόεδρο των ΗΠΑ το 2025.
Όμως από την εκλογή του και ύστερα, και αφού ενημερώθηκε από την ομάδα του στο Υπ.Δικαιοσυνης για τα στοιχεία του φακέλου, (ο οποίος μετά από 5-6 χρόνια στα "κελάρια" του FBI είχε ωριμάσει), άλλαξε στάση και άρχισε να τον υποβαθμίζει ως υπόθεση.
Χάρη σε κάποια απο τα (αρκετά) θετικά στοιχεία του Αμερικανικού Πολιτεύματος και Συντάγματος, όπου ακόμα και η αντιπολίτευση (ή μάλλον γενικά το σώμα του Κοινοβουλίου) μπορεί να προτείνει νόμους προς ψήφιση αν υποστηριχθούν απο την πλειοψηφία, ο Δημοκρατικός Γερουσιαστής Ρο Κάνα στις 15 Ιουλίου του '25 πρότεινε προς ψήφιση το νομοσχέδιο Epstein Files Transparency Act (H.R. 4405) με στόχο την υποχρεωτική δημοσίευση όλων των μη απόρρητων εγγράφων του DOJ σχετικά με Epstein και Ghislaine Maxwell, σε searchable μορφή. Η αντίδραση της ηγεσίας Τραμπ ήταν να το καθυστερήσει, όμως αυτή η καθυστέρηση ή άρνηση κάμφθηκε με το "discharge petition": Έναν μηχανισμό που επιτρέπει σε 215 βουλευτές και άνω, (πλειοψηφία), να παρακάμψουν την επιτροπή και να φέρουν το νομοσχέδιο απευθείας σε ψηφοφορία.
Αυτό ξεκίνησε από Δημοκρατικούς, αλλά έλαβε την απαραίτητη ενίσχυση από Ρεπουμπλικάνους "rebels" (Αντιτραμπικούς) όπως οι Thomas Massie, Marjorie Taylor Greene, Lauren Boebert και Nancy Mace, (για τους οποίους είχα κάνει δημοσίευση με ονομαστικές αναφορές προ μηνών) που ενώθηκαν λόγω πίεσης από ψηφοφόρους και media αλλά ειδικά από την λαϊκή βάση του κόμματος.
Εδώ αξίζει να κάνουμε μια μικρή παρένθεση και να αναγνωρισουμε την ανωτερότητα του Αμερικανικού Συντάγματος αλλά και πολιτικού συστήματος έναντι του δικού μας, καθώς επέτρεψε σε αντιπολιτευόμενους να εισαγάγουν νομοσχέδιο προς ψήφιση και να βρουν υποστήριξη στο κυβερνών κόμμα.
Τελικά, αφού πέτυχαν να το φέρουν προς ψηφοφορία, ο νόμος ψηφίστηκε θετικά (για λόγους εικόνας) σχεδόν από ολόκληρη τη Βουλή (427:1 οι ψήφοι υπέρ) και τον Νοέμβριο του 2025 εγκρίθηκε ομοφώνως και από την Γερουσία, αναγκάζοντας έτσι στα μέσα του Νοεμβρίου τον Τραμπ να βάλει την εκτελεστική υπογραφή του και να ξεκινήσει το ξετύλιγμα της συνεχειας της υπόθεσης.
Από δω και στο εξής ο,τι γράφω είναι η εικασία μου, μοιραζόμενος την γνώμη μου μαζί σας, καθώς με αρκετούς φίλους το συζητώ και με ρωτούν, και νομίζω αξίζουν να γραφτούν κάποια πράγματα ακόμα και ως αφορμή μιας γενικής συζήτησης.
Είναι νομίζω δεδομένο πως ο Τραμπ στα σχεδόν 20 έτη που κατείχε ως ιδιοκτήτης και διηύθυνε ως εκτελεστικός διευθυντής τα κορυφαία καλλιστεία στον κόσμο, (miss universe, miss USA, miss TEEN USA), ήρθε σε επαφή με κάποιες από τις ομορφότερες και πλέον φιλόδοξες γυναίκες του κόσμου της προβολής ομορφιάς και ως άνθρωπος κλειδί αλλά και αναγνωρισμένος γυναικάς (αυτό που στην αργκό θα λέγανε κάποιοι "μουνάκιας", συγνώμη για την έκφραση), σίγουρα συνευρέθηκε με τον αφρό του ανθού των γυναικών και των μοντέλων της εποχής.
"Γυναικες" που σύμφωνα με τους όρους των καλλιστειων, μπορούσαν να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό ακόμα και στην ηλικία των 14 ετών, ενώ στα 16 σύμφωνα με τον Νόμο να συναινέσουν για σεξ. Εδώ η εικασία είναι πως στα πλαίσια εξασφάλισης προτεραιότητας, πιθανώς κάποιες πρόωρα μεγαλωμένες (δηλαδή 12-13 ετών) πιθανώς να ωθήθηκαν και να είχαν σεξουαλικες επαφές μαζί του ειδικά σε μια εποχή ξέφρενης και αχαλινωτης ακμής των γιάπηδων του '90-'00 όπως πολύ "ωραία" παρουσιάζονται μέσα στην τρέλα της εποχής αυτής σε κινηματογραφικές παραγωγές όπως "american psycho", "wall street", "wolf of Wall street" λιγο αργότερα κλπ κλπ.
Μπορεί να ακουγόταν επιπόλαιο ή επουσιώδες για εκείνη την εποχή, αλλά σήμερα, η τεκμηριωμένη ανάμειξη του Προέδρου σε μια τέτοια συνεύρεση θα του προξενουσε σοβαρούς μπελάδες έως και φυλάκιση.
Θεωρώ πως με αυτήν την εικασία ολοκληρώνεται το βάρος της ενοχής του στη υπόθεση Έπστην καθώς φαίνεται πως και ο ίδιος, παρά την αρχική καλή σχέση μαζί του, αργότερα ανακάλυψε λόγους για να τον αποστρέφεται. Απο την άλλη πλευρά, δείχνει απολύτως λογικό ένας τύπος σαν τον Έπστην, να είχε ως πρώτη προτεραιότητα την επαφή με τον Τραμπ, καθώς αποτελούσε πηγή εξεύρεσης μοντέλων, προθύμων νεαρών γυναικών για παροχή "υπηρεσιών" σε ισχυρούς και ευκαταστατους ανθρώπους παγκοσμίου φάσματος στην επιχείρηση φακελωματος και παγιδευσεων που είχε στήσει.
Και θεωρώ πως αυτή η επιχείρηση ήταν μία ξεχωριστή επιχείρηση εντός του "ομίλου Έπστην", ο οποίος για ειδικό πελατολόγιο φαίνεται πως διέθετε και άλλες υπηρεσίες, όπως ο βασανισμός γυναικών, ανηλίκων κοριτσιών, ακόμα και βρεφών, η αιμοποσία, ο κανιβαλισμος βρεφικών σωμάτων κλπ κλπ.
Αν ο Τραμπ είχε συμμετάσχει σε τέτοια δαιμονικά όργια, δεν υπήρχε (λογική) περίπτωση να έχει μετατρέψει την υπόθεση σε βασική προεκλογική υπόσχεση. Αντιθέτως, είναι άκρως λογικό να είχε άγνοια για το υλικό παρακολουθησεων και παγιδεύσεων που είχε ο Επστην και να μην φανταζόταν πως η συνεύρεσή του με νεαρές γυναίκες θα μπορούσε να υφίσταται ως αρχείο μέσα στον φάκελο Έπστην.
Αυτή είναι η βασική μου εικασία περί της φημολογουμενης ή αμφισβητουμενης (οπως θέλετε) εμπλοκής Τραμπ στην υπόθεση Έπστην, και την καταγράφω εδώ με ισχυροτατες πιθανότητες να εκτεθώ προς πάσα κατεύθυνση, απλώς για να εκθέσω την δίκη μου οπτική και εξήγηση επί του θέματος.
Αφήνω εκτός τις απώτερες πολιτικές σκοπιμότητες, πιέσεις, πολιτικά παιχνίδια και ανάμειξη του βαθέως κράτους γιατί δεν θέλω να το υπεραναλύσω αλλά κυρίως να εστιάσω στα πιθανά προσωπικά κίνητρα του Τραμπ και όχι στο γενικότερο και ευρύτερο πολιτικό πεδίο.
Πρέπει να γνωρίζουμε πως βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός πολέμου που διαθέτει τις προϋποθέσεις να εξελιχθεί σε παγκόσμιο. Και οι ενδείξεις λένε πως ίσως κάποιοι έχουν στήσει ήδη τα χαρτιά τους για τα γεγονότα που ίσως έχουν αποφασιστεί.


Το σχόλιο είναι σχόλιο από την ΠΗΓΗ του άρθρου :
ΑπάντησηΔιαγραφή" Ο Τραμπ είναι φίλος και σύμμαχος του Νετανιάχου, με ότι αυτό συνεπάγεται. Εν κατακλείδι σήμερα όσο ποτέ άλλοτε διακυβευέται για ολόκληρη την ανθρωπότητα, το υπέρτατο αγαθό τις Ζωής, εξαιτίας του εκφυλισμού του Αμερικανικού ονείρου σε απληστία αλαζονεία και πορνεία ."
..εγώ πάλι αναρωτιέμαι πόσο φίλος μπορεί να είναι ο Τραμπ με τον Πούτιν σε κοινές επιχειρήσεις διασώζοντας παιδιά όταν ο Νετανιάχου τα έχει για πρωινό μεσημεριανό βραδινό γεύμα ??!