ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ

 

 

Ο πρόεδρος μιας εταιρείας παγωτού στην Ιαπωνία φόρεσε το πιο σοβαρό μαύρο κουστούμι του, στάθηκε μπροστά σε εκατό εργάτες του εργοστασίου και υποκλίθηκε ζητώντας συγνώμη στην τηλεόραση, εξαιτίας μιας αύξησης ...9 cents.

 

Η εταιρεία του παράγει ένα δημοφιλές μπλε παγωτό ξυλάκι με γεύση αναψυκτικού, το οποίο πολλά παιδιά στην Ιαπωνία αγοράζουν με τα ψιλά που έχουν στην τσέπη τους μετά την προπόνηση στο μπέιζμπολ, τα ζεστά καλοκαιρινά απογεύματα.

 

Για ένα τέταρτο του αιώνα, η εταιρεία πάλεψε ενάντια στον πληθωρισμό για να διατηρήσει την τιμή στα 40 cents, καθώς όλοι στο εργοστάσιο γνώριζαν ότι τα μικρά παιδιά μετρούσαν ένα-ένα τα κέρματά τους μπροστά από το ψυγείο.

 

Όταν η ραγδαία αύξηση του κόστους των πρώτων υλών τους ανάγκασε τελικά να ανεβάσουν την τιμή κατά 9 cents, τα στελέχη αρνήθηκαν να μειώσουν το μέγεθος ή την ποιότητα του παγωτού "στα κρυφά" ή να αποκρύψουν την αύξηση με ψιλά γράμματα.

 

Αντ' αυτού, ο πρόεδρος και εκατό εργαζόμενοι παρατάχθηκαν έξω από τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας, στάθηκαν ακίνητοι για εξήντα δευτερόλεπτα σε ώρα υψηλής τηλεθέασης και υποκλίθηκαν, ζητώντας σιωπηλά συγγνώμη από τα παιδιά της Ιαπωνίας.

 

Κανείς δεν θύμωσε. Οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά δέκα τοις εκατό τον αμέσως επόμενο μήνα, καθώς οι γονείς θέλησαν να στηρίξουν μια εταιρεία που αντιμετώπιζε το χαρτζιλίκι ενός παιδιού σαν μια ιερή συμφωνία.

 

Η ακεραιότητα ενός έθνους δεν μετριέται από το μέγεθος των εταιρειών του, αλλά από το πόσο ειλικρινά συμπεριφέρονται αυτές απέναντι σε ένα παιδί που κρατά μια χούφτα κέρματα.

 

Αυτό βέβαια προϋποθέτει όχι μόνο παιδεία και κοινωνική συνείδηση. Προϋποθέτει και ότι οι εταιρείες μιας χώρας ανήκουν σε πολίτες της, και δεν έχουν ξεπουληθεί όλες σε απρόσωπα και ανάλγητα επενδυτικά funds. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ