Αληθοφάνεια ζωής

 

Υπάρχει μία κατάσταση μέ τήν νεολαία καί είναι ανυπόφορη. 

Τά γεγονότα λένε ότι η κοινωνία έχει προσαρμοστεί σ' αυτό. 

Σέ μιά συνολική υποβάθμιση τής ζωής.. 

Ο ορισμός τής νεότητας είναι η ελπίδα. 

Κι εδώ έχουμε μία νεολαία χωρίς ελπίδα..

Γι' αυτό είναι μία άφωνη νεολαία.

Δέν είναι (μόνο) θλίψη, νεανική κατάθλιψη κλπ.

Είναι μία αποδοχή θανάτου. 

Μία αληθοφάνεια ζωής ενώ ο θάνατος έχει συμβεί. 

Σάν νά μπαίνει τό μέλλον στό παρόν, πρόωρα.

Τό προκαλεί ο κακός ψυχισμός εκατομμυρίων ανθρώπων. 

Εκατομμυρίων νέων ανθρώπων μέσα σ' αυτά τά πλήθη. 

Αν είσαι ηλικιακά νέος καί διαβάζεις, είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνεις.

Όμως, μέσα στήν ανούσια φλυαρία δέν επιλέγεις νά διαφέρεις από τήν μόδα τής γενιάς σου.

Επαναλαμβάνεις τήν ματαίωση τής γενιάς σου.. 

Η κατάσταση κοντεύει ΜΉ αναστρέψιμη. 

Τά γεγονότα είναι πάνω από τίς αναλύσεις.

Έπρεπε νά είχαν γίνει πολλά και δέν έγιναν.

Τώρα.. σπουδάζουμε τό επερχόμενο χάος.

Πού μπορεί νά είναι έως  -πολύ-  τακτοποιητικό. 

Η νεολαία σέ ρόλο νεκροθάφτη είναι συνέπεια τών επιλογών πού προηγήθηκαν. 

Η ζωή έχει κανόνες ανώτερους τής ανθρώπινης επιβίωσης καί ο ανθρωποκεντρισμός είναι μία επινόηση. 

Ο μετανθρωπισμός ερμηνεύεται μέ ενδιάμεσο εκβιασμό τήν τεχνητή νοημοσύνη αφού η φυσική νοημοσύνη δεν ήταν αρκετή..

Τά τελευταία χρόνια, καθημερινά, συμβαίνουν ξαφνικοί θάνατοι πού  -πλέον-  αναγνωρίζεται επίσημα, ότι είναι συνέπεια τών εμβολίων για COVID. 

Μέ κοινωνικό φόντο τά δύο LOCKDOWNS πού καί αυτά, ήταν εξευτελιστικά και επιβλαβή παντού. 

Άκουσες κάτι ?

Άκουσες ένα μουσικό συγκρότημα, ένα τραγούδι έστω, νά αναφέρεται σ' αυτά ?

Ένα καλλιτεχνικό σχόλιο απ' τούς σοβαρά ενασχολούμενους μέ τά ανθρώπινα εσώψυχα ?

Σιωπή απόλυτη..

Μιά ολόκληρη παγκόσμια βιομηχανία μουσικής καί δέν υπάρχει ούτε μία νότα, μία νότα διαμαρτυρίας για τούς νεκρούς τών εμβολίων και τούς καταπιεστικούς εγκλεισμούς.

Υποτίθεται ότι η μουσική είναι τέχνη καί η τέχνη δίνει στόν άνθρωπο ανώτερη συνείδηση καί αυτό γίνεται μέ αναφορά στήν καθημερινή βιωματική εμπειρία. 

Πώς αλλιώς ? 

Η θεματολογία τής παγκόσμιας μουσικής παραγωγής συνεχίζει νά είναι φαιδρή, ρηχή, επαναλαμβανόμενη.

Φαίνεται ότι τά συγκλονιστικά νέα δέν έχουν φτάσει σέ κάποιους καλλιτεχνικούς κύκλους. 

Η επαγγελματική επιτυχία έχει συγκεκριμένη αμειβόμενη πειθαρχία.

Εκεί πού κάποτε, είχαμε επαναστατικά τραγούδια καί μουσικές μέ νόημα..

Δέν υπανίσσομαι κάτι. 

Αλίμονο !

Νά γίνω συνωμοσιολόγος ?

Ψεκασμένος ?

Ακροδεξιός ?

Πάλι ??

 

 

 

Απο e-mail αναγνωστη

 

Χάντζος  Φίλιππος