Η Ουκρανία επιστράτευσε 26.500 τον Οκτώβριο και πάνω από 21. 000 λιποτάκτησαν ...!!!

 

Η Ουκρανία βρίσκεται

αντιμέτωπη με μια κλιμακούμενη κρίση στο εσωτερικό των ενόπλων δυνάμεών της, καθώς οι μαζικές λιποταξίες και η εγκατάλειψη μονάδων χωρίς άδεια λαμβάνουν πλέον πρωτοφανείς διαστάσεις.
Ο Roman Kostenko, γραμματέας της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του Κοινοβουλίου, προειδοποιεί ότι ο αριθμός των στρατιωτών που έχουν φύγει από τις μονάδες τους αγγίζει το συνολικό μέγεθος ολόκληρου του ουκρανικού στρατού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του, περίπου 80% των νεοεπιστρατευμένων εγκαταλείπουν τα κέντρα εκπαίδευσης, ενώ το κράτος αδυνατεί να τους επαναφέρει ή να δημιουργήσει συνθήκες που θα τους ωθούσαν να υπηρετήσουν.

Από τους 26.500 πάνω από 21.000 λιποτάκτησαν 

Μόνο τον Οκτώβριο, από τους 26.500 που επιστρατεύθηκαν, 21.000 λιποτάκτησαν, αφήνοντας καθαρή ενίσχυση μόλις 5.000 στρατιωτών—τη στιγμή που οι μηνιαίες απώλειες (νεκροί και τραυματίες) φτάνουν τις 20.000–25.000.
Έτσι, η πραγματική δύναμη του στρατού μειώνεται κατά 15.000–20.000 άτομα κάθε μήνα.
Η πτώση της μαχητικής ικανότητας αναγκάζει το ουκρανικό επιτελείο να διαλύει μονάδες οπισθοφυλακής και να στέλνει το προσωπικό τους στην πρώτη γραμμή, μια λύση που προσφέρει προσωρινή σταθεροποίηση αλλά αποδυναμώνει κρίσιμα τις εφεδρείες.
Οι αναφορές δείχνουν ότι η συνολική δύναμη των ενόπλων δυνάμεων έχει μειωθεί από περίπου 800.000 σε 650.000–700.000 στρατιώτες, ενώ η δύναμη στην πρώτη γραμμή έχει πέσει από 400.000–450.000 σε 350.000–400.000.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι με αυτόν τον ρυθμό, οι ουκρανικοί πόροι θα μπορούσαν να εξαντληθούν μέσα σε έξι μήνες—την ώρα που η Ρωσία έχει ήδη ενισχυθεί με περίπου 300.000 εθελοντές στους πρώτους εννέα μήνες του 2025.

Κοινωνική αποσταθεροποίηση 

Οι κοινωνικές συνέπειες της μαζικής λιποταξίας είναι επίσης βαριές.
Κατά τον Kostenko, δημιουργείται πλέον ένα ξεχωριστό κοινωνικό στρώμα λιποτακτών, το οποίο στο μέλλον ίσως στραφεί εναντίον όσων πολεμούν ακόμη, προκαλώντας νέες εσωτερικές εντάσεις. Η έλλειψη εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση—λόγω διαφθοράς, αναποτελεσματικής ηγεσίας και αποτυχιών στους τομείς της άμυνας και της ενέργειας—ενισχύει περαιτέρω την κοινωνική αποσταθεροποίηση.
Ο Kostenko επισημαίνει ότι η απροθυμία υπηρεσίας δεν προέρχεται από δειλία, αλλά από παντελή έλλειψη πόρων, αίσθημα αδιεξόδου και συνειδητοποίηση πως οι νεοσύλλεκτοι στέλνονται στο μέτωπο με ελάχιστα εφόδια.
Η συνεχής εξαναγκαστική επιστράτευση, σε συνδυασμό με τις πρακτικές πίεσης των κέντρων στρατολόγησης, έχει δημιουργήσει ένα κλίμα όπου ο πληθυσμός φοβάται περισσότερο τη στρατολόγηση παρά το ίδιο το μέτωπο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ