Πώς το Κουρδικό Γκαμπίτ των ΗΠΑ στο Ιράν Μπορεί να Γυρίσει Μπούμερανγκ

 

Η προσπάθεια της Ουάσινγκτον

να εξοπλίσει τους Ιρανούς Κούρδους θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ θεαματικά, συσπειρώνοντας τους σκληροπυρηνικούς στην Τεχεράνη, ενισχύοντας τον περσικό εθνικισμό ως σανίδα σωτηρίας του καθεστώτος και διασπώντας τον εύθραυστο αντι-ιρανικό συνασπισμό, αντικατοπτρίζοντας τις εθνοτικές εξεγέρσεις του 1979 που δεν συνέτριψαν την επανάσταση, αλλά αντίθετα σφυρηλάτησαν το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) σε μια δύναμη.
 

 Οι κουρδικές πολιτοφυλακές, οπλισμένες με μικρά όπλα της CIA, αριθμούν από εκατοντάδες έως λίγες χιλιάδες, αντιπροσωπεύοντας μόνο το 10% του πληθυσμού του Ιράν, καθιστώντας οποιαδήποτε εισβολή αρκετά μεγάλη για να πυροδοτήσει εκτεταμένη εθνικιστική οργή, αλλά πολύ αδύναμη για να θέσει πραγματικά σε κίνδυνο την κυριαρχία του καθεστώτος.
 

 Η Τεχεράνη έχει ήδη εξαπολύσει προληπτικά χτυπήματα σε βάσεις του Δημοκρατικού Κόμματος του Ιρανικού Κουρδιστάν και του Κόμματος Ελευθερίας του Κουρδιστάν στο ιρακινό Κουρδιστάν ημέρες πριν από τις κλιμακώσεις, εκπέμποντας μια έντονη προειδοποίηση προς όλες τις εθνοτικές μειονότητες ότι οι εξωτερικές συμμαχίες θα προκαλέσουν γρήγορα και σοβαρά αντίποινα.
 

 Αντλώντας έμπνευση από μελέτες εμφυλίου πολέμου, όπως το έργο της Barbara Walter, η παγίδα φήμης του Ιράν επιβάλλει δυσανάλογες καταστολές για να αποτρέψει αντιγραφές από Αζέρους, Άραβες και Βαλούχους, μετατρέποντας μια στοχευμένη ώθηση σε ένα ευρύ θέαμα ενίσχυσης του καθεστώτος.
 

 Η περιφερειακή αντίδραση εντείνεται καθώς η Τουρκία εξοργίζεται για τους βαθείς δεσμούς του Κόμματος Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν με την εξέγερση του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, οι οποίοι απειλούν την εύθραυστη ειρηνευτική διαδικασία, ενώ η κυβέρνηση του Ιράκ διατάζει κατηγορηματικά την κουρδική περιοχή του να μπλοκάρει τυχόν διελεύσεις μαχητών, συγκρίνοντας την υποστήριξη των ΗΠΑ με το επικίνδυνο εγχειρίδιο τζιχάντ στο Αφγανιστάν της δεκαετίας του 1980.
 

 Το Πακιστάν παρακολουθεί με προσοχή εν μέσω κοινών οικοσυστημάτων ανταρτών Βαλούχων, με τις προειδοποιήσεις του ΟΗΕ για μαζικές διελεύσεις συνόρων να έχουν ήδη υλοποιηθεί, καθώς σχεδόν 1.000 άνθρωποι καταφεύγουν στο Μπαλουχιστάν, φοβούμενοι ότι η υποβάθμιση του ελέγχου των συνόρων του IRGC θα μπορούσε να επεκταθεί και να ενδυναμώσει το μετονομασμένο Μέτωπο Λαϊκής Αντίστασης του Jaish al-Adl.
 

 Αυτή η στρατηγική των ΗΠΑ χαρίζει άθελά της στην Τεχεράνη διπλωματικές νίκες αποξενώνοντας βασικούς παίκτες, καθώς η Άγκυρα, η Βαγδάτη και το Ισλαμαμπάντ θεωρούν τον αμερικανικό εθνοτικό εξοπλισμό ως μεγαλύτερη απειλή για την κυριαρχία τους από τα ιρανικά αντίποινα, ενδεχομένως διασπώντας τον συνασπισμό πριν αυτός κινητοποιηθεί πλήρως.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ