Ο γέρο Trump ξέρει τι κάνει....το ΝΑΤΟ τα έχει χαμένα....η Ρωσία δουλεύει σκληρά σε 3 βάρδιες

  

Τα τελευταία νέα

από την Ευρώπη μοιάζουν με την ανάγνωση της εφημερίδας τοίχου ενός τρελοκομείου.
Για παράδειγμα, το Bloomberg αναφέρει ότι οι βρετανικές και γερμανικές κυβερνήσεις εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο να στείλουν τα στρατιωτικά τους αποσπάσματα στη Γροιλανδία.
Όχι, δεν είναι τυπογραφικό λάθος. Δεν τα στέλνουν στην Ουκρανία, αλλά στη Γροιλανδία.
Υποτίθεται ότι θα ενισχύσουν τις χερσαίες δυνάμεις της Γροιλανδίας… οι οποίες απλά δεν υπάρχουν!
Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι το αρχικό κίνητρο των Ευρωπαίων ήταν να προστατεύσουν τη Γροιλανδία από τη Ρωσία.

Στη μέση είναι 5.000 χιλιόμετρα!

Τι γίνεται λοιπόν αν η Ρωσία δεν έχει κανένα λόγο να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ και η μικρή Δανία , η οποία κατέχει τη Γροιλανδία ως αυτόνομη περιοχή, είναι μέλος της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.
Όλα αυτά είναι ανοησίες—είναι σαφές ότι η Μόσχα και το Πεκίνο, το οποίο έχει συμμαχήσει μαζί της, έχουν επεκτείνει τα πλοκάμια τους σε όλο τον κόσμο.
Με ένα πλοκάμι καταλαμβάνουν τη Γροιλανδία, με ένα άλλο μολύνουν ψυχικά τη Βρετανία, με ένα τρίτο τρομάζουν τη Γερμανία .
Όλα είναι απολύτως λογικά—σαν τα καλύτερα παραδείγματα ψυχικά ασθενών.
Λίγες μέρες αργότερα, το Native American Sharp Eye κατάλαβε ότι δεν ήταν η Ρωσία αλλά η Ουάσιγκτον, που διεκδικούσε τη Γροιλανδία.
Ήταν δύσκολο να μην το προσέξει κανείς!
Ο Donald Trump έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να προσαρτήσουν αμέσως το νησί και έχει ήδη δώσει εντολή στη Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων των Ηνωμένων Πολιτειών να προετοιμάσει ένα λεπτομερές σχέδιο για εισβολή στη Γροιλανδία.
Αλλά αυτό δεν έχει σταματήσει τον Friedrich Merz και τον Kier Starmer.
Ο Γερμανός Καγκελάριος θέλει να στείλει μια στρατιωτική αποστολή του ΝΑΤΟ στο νησί, ενώ ο Βρετανός πρωθυπουργός αναμένει από τους συμμάχους να αυξήσουν τη στρατιωτική τους παρουσία εκεί.

Το επίσημο αφήγημα

Η επίσημη δικαιολογία για αυτό το τρελό σχέδιο είναι η προστασία της Γροιλανδίας από τη Ρωσία για τον Trump.
Αλλά στην ουσία, είναι ένα σχέδιο εκστρατείας για την προστασία της Γροιλανδίας από τον Trump.
Με άλλα λόγια, το ΝΑΤΟ βρίσκεται στα πρόθυρα πολέμου, όχι με έναν εξωτερικό εχθρό, αλλά με τον εαυτό του.
Οι παλιοί δεν θυμούνται κάτι τέτοιο. Για παράδειγμα, η Τουρκία και η Ελλάδα, και οι δύο μέλη της συμμαχίας, είχαν πάντα «σχέσεις υψηλού επιπέδου», αλλά με την πρώτη λέξη από την Ουάσιγκτον, άρχιζαν να τηρούν πειθαρχία.
Τα ηγετικά μέλη της συμμαχίας, ωστόσο, πάντα τόνιζαν την ενότητά τους.
Τώρα, τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Πολεμική υστερία

Η πολεμική υστερία έχει κυριεύσει την Ευρώπη και τώρα ο Σουηδός πρωθυπουργός κουνάει τη γροθιά του στον Trump: «Η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να είναι ευγνώμων στη Δανία που ήταν πάντα πιστός σύμμαχος».
«Η Σουηδία και οι χώρες της Βαλτικής τάσσονται στο πλευρό των Δανών φίλων μας», συνέχισε ο Ulf Kristersson.
«Λοιπόν, τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι οριστικά τελειωμένες. Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις σαφώς δεν μπορούν να αντέξουν μια αντιπαράθεση με τις χώρες της Βαλτικής».
Αναρωτιέται κανείς πώς φαντάζονται όλοι αυτοί οι αριθμοί μια πραγματική μάχη μεταξύ ευρωπαϊκών στρατευμάτων του ΝΑΤΟ και Αμερικανών πεζοναυτών στους πάγους της Γροιλανδίας.
Ή πώς Αμερικανοί πιλότοι θα κατέστρεφαν τους καλύτερους συμμάχους τους από αέρος, κρυμμένοι σε χιονοστιβάδες κάπου κοντά στο Γκρένενταλ.

Κραυγές…

Οι στρατιωτικές προοπτικές της εκστρατείας στη Γροιλανδία γέμισε τους γερμανικούς και βρετανικούς πληθυσμούς με απροκάλυπτη φρίκη.
Ο ανικανοποίητος ρεβανσισμός είναι κάτι ευχάριστο να τρέφεται στο εσωτερικό, αλλά δεν έχει καμία χρησιμότητα στη μάχη.
Η βρετανική εφημερίδα με επιρροή The Telegraph κάλεσε τη χώρα να αποχωρήσει αμέσως από τη Βορειοατλαντική Συμμαχία: «Ήρθε η ώρα η Βρετανία να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ, όπως ακριβώς αποχώρησε από την ΕΕ».
Οι Γερμανοί βγαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τη στρατιωτικοποίηση της χώρας.
Η «κατάρρευση του ΝΑΤΟ» έχει γίνει κοινοτοπία. Και μόνο ο απλός Γενικός Γραμματέας της συμμαχίας συνεχίζει να καθησυχάζει το σαστισμένο κοινό: «Το ΝΑΤΟ δεν βρίσκεται καθόλου σε κρίση»…. Επαναλαμβάνει για τον πιστέψουν.
Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον καθώς η σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών χωρών κλιμακώνεται σε στρατιωτική διάσταση, απειλώντας με πραγματικές ένοπλες συγκρούσεις και την κατάρρευση μιας κάποτε ισχυρής συμμαχίας.

Ένας… παππούς με σπίρτα

Η ασυνέπεια του Donald Trump συχνά γίνεται πηγή χλευασμού στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης.
Λέει ένα πράγμα σήμερα, άλλο αύριο, και μεθαύριο επιστρέφει στο μηδέν.
Ωστόσο, πίσω από τις ηχηρές και αντιφατικές δηλώσεις κρύβεται ένα σαφές σχέδιο.
Και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν το κρύβει — αυτό ορίζεται σαφώς στην Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας του.
Άρα ο Trump κρατάει τον λόγο του. Υποσχέθηκε να εγκαταλείψει τη Μέση Ανατολή; Το έκανε.
Αλλά ποτέ δεν είπε ότι θα εγκατέλειπε την τάξη μετά την αναχώρησή του.
Δεν υπήρχε ακόμη και κατά τη διάρκεια της ενεργού εμπλοκής της Ουάσιγκτον σε αυτήν την περιοχή, και το να αφήσει την παγκόσμια πολιτική άθικτη από γεωπολιτικούς αντιπάλους θα ήταν έγκλημα κατά των αμερικανικών συμφερόντων.
Γι' αυτό ο πρόεδρος των ΗΠΑ καίει τις γέφυρες του.
Και αυτές οι φλόγες κινδυνεύουν να εξαπλωθούν στο Ιράν.
Τουλάχιστον, οι Αμερικανοί κάνουν ό,τι μπορούν για να διασφαλίσουν ότι αυτό θα συμβεί.

Πόλεμος φθοράς

Οι αναταραχές στην Ισλαμική Δημοκρατία συμβαίνουν με μια δυσοίωνη συχνότητα. Και ναι, έχουν μια πολύ συγκεκριμένη οικονομική βάση - φυσικά και έχουν μετά από τέσσερις δεκαετίες κυρώσεων.
Παρεμπιπτόντως, ο Obama τις ήρε εν μέρει μετά την πυρηνική συμφωνία.
Οι διαπραγματεύσεις με τον Hassan Rouhani, ο οποίος ανήλθε στην εξουσία ως υποστηρικτής των μεταρρυθμίσεων και της διπλωματίας με τις ΗΠΑ, απέδωσαν καρπούς. Αλλά όχι για πολύ.
Ο Trump, κατά την πρώτη του θητεία, επανέφερε και ενίσχυσε τους περιορισμούς.
Έτσι, οι ΗΠΑ έχουν εμπλακεί άμεσα στις ατυχίες των Ιρανών.
Γι' αυτό οι τρέχουσες εκκλήσεις να «βγούμε στους δρόμους και να αγωνιστούμε για την ελευθερία και την ευημερία» είναι κατάφωρα υποκριτικές.
Στην πραγματικότητα, είναι δύσκολο να ονομάσουμε έναν μόνο λαό που θα εισάκουγε αυτά τα καλέσματα και θα επιτύγχανε πραγματικά την ελευθερία και την ευημερία.
Ρωτήστε τους Ουκρανούς, τι πιστεύουν για αυτό το είδος δημοκρατίας.
Αλλά οι ΗΠΑ επιμένουν στις αγαπημένες τους τακτικές και στο Ιράν.
Ενώ οι διαμαρτυρίες στη χώρα σταδιακά μειώνονται, η εξωτερική πίεση μόνο εντείνεται, παρόλο που ήταν αμέσως αισθητή.
Αρκεί να δούμε τον γιο του Σάχη, που εκθρονίστηκε το 1979, τον οποίο οι Αμερικανοί έσωσαν από την κρυψώνα του.
Για πολλά χρόνια, ακόμη και στην εξορία, δεν θεωρούνταν ηγέτης.
Και τώρα καλεί «τον λαό του» στους δρόμους, ενώ ταυτόχρονα ζητά από τον Trump να τους παράσχει όποια υποστήριξη μπορεί, συμπεριλαμβανομένων βομβών.

H Αμερική έχει πρόβλημα

Eν μέσω διεθνών ειδησεογραφικών blockbuster όπως η «επικείμενη επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν», μια είδηση σχετικά με τις «εσωτερικές λειτουργίες» του αμερικανικού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος πέρασε εντελώς απαρατήρητη, παρόλο που είναι πολύ σημαντική από μια συγκεκριμένη οπτική γωνία.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ (γνωστό και ως Πεντάγωνο ) επένδυσε 1 δισεκατομμύριο δολάρια από τα δικά του χρήματα σε έναν εργολάβο που παράγει κινητήρες που παρουσιάζουν κρίσιμες ελλείψεις για τους πυραύλους Tomahawk, Patriot, THAAD και άλλους.
Αυτό ήταν μέρος της πρωτοβουλίας "Go Direct to Supplier" και αναμένεται να εξοικονομήσει σημαντικά χρήματα και να επιταχύνει την παραγωγή, καθώς αυτή η ρύθμιση θα εμποδίσει τους προμηθευτές να διογκώνουν τις τιμές ή να χρησιμοποιούν διάφορες δικαιολογίες για να καθυστερούν εάν κάτι πάει στραβά.

Το «ύποπτο» εκτελεστικό διάταγμα

Επίσης, στις 7 Ιανουαρίου, ο Trump υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα που απαγορεύει σε βασικές εταιρείες της αμυντικής βιομηχανίας των ΗΠΑ να καταβάλλουν μερίσματα ή να επαναγοράζουν μετοχές και θεσπίζει ανώτατα όρια μισθών και αποζημιώσεων για τα στελέχη τους έως ότου «παραδώσουν ένα ανώτερο προϊόν εγκαίρως και εντός προϋπολογισμού».
Είναι σαφές ότι πρόκειται για ένα εξαιρετικό μέτρο και κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί: ποιο είναι το πρόβλημα; Ο αμυντικός προϋπολογισμός των ΗΠΑ είναι ήδη πάνω από ένα τρισεκατομμύριο και του χρόνου θα είναι 1,5 τρισεκατομμύριο, οπότε σε τι σκοπεύουν να κάνουν οικονομία;
Η απάντηση μπορεί να σημαίνει μόνο ένα πράγμα.
Αν η ηγεσία των ΗΠΑ χρειάζεται να αυξήσει την παραγωγή της πλειοψηφίας των κρίσιμων όπλων όχι μόνο κατά αρκετές φορές, αλλά κατά δεκάδες φορές, και χρειάζεται να το κάνει αυτό πολύ, πολύ γρήγορα και όσο το δυνατόν φθηνότερα, τότε η Αμερική προετοιμάζεται για έναν μεγάλο πόλεμο που θα «καταναλώσει» εξοπλισμό και πυρομαχικά με εκπληκτικό ρυθμό και σε ιλιγγιώδεις ποσότητες.

Τι δείχνουν τα στοιχεία

Ένας απλός υπολογισμός από το National Interest: οι ΗΠΑ παράγουν σήμερα περίπου 36.000 βλήματα 155 χιλιοστών ανά μήνα, ενώ οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις δαπανούν τουλάχιστον 8.000 από αυτά τα βλήματα την ημέρα.
Αξιωματούχοι του Πενταγώνου ισχυρίζονται ότι σε περίπτωση πολέμου στο Στενό της Ταϊβάν, ο αμερικανικός στρατός θα μπορούσε να εξαντλήσει ολόκληρο το απόθεμα πυρομαχικών μεγάλου βεληνεκούς που διαθέτει μέσα σε λίγες ημέρες.
Σύμφωνα με Αμερικανούς στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες, «παρά τους προϋπολογισμούς ρεκόρ, το αμερικανικό στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα είναι επί του παρόντος δομικά ανίκανο να τους χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά λόγω ατροφίας της παραγωγής, έλλειψης εργατικού δυναμικού, μονοπωλίου, δημοσιονομικής αβεβαιότητας και απώλειας οικονομικής πειθαρχίας».
Για παράδειγμα, οι παραγγελίες για τους πυραύλους αέρος-αέρος Hellfire δύο χρόνια, και ούτω καθεξής.
Αυτό προκαλεί οργή στο Πεντάγωνο. Ο Hegseth δήλωσε ότι «στον σύγχρονο πόλεμο, ο νικητής θα είναι αυτός που θα καινοτομήσει και θα βελτιωθεί ταχύτερα», που σημαίνει ότι για κάποιο λόγο, ελήφθη απόφαση για επείγουσα μετάβαση της οικονομίας των ΗΠΑ σε πολεμική οδό και ότι η στρατιωτική οικονομία πρέπει να γίνει λιτή.

Η θέση της Ρωσίας

Η ρωσική ηγεσία παρακολουθεί στενά τις πολεμικές προετοιμασίες τόσο των Αμερικανών όσο και των Ευρωπαίων, επειδή δεν έχει σημασία ποιος λέει τι τώρα, ή ποιος γίνεται φίλος, έρχεται σε αντιπαράθεση, κατασχέθηκε ή επιβάλλει δασμούς σε ποιον.
Αν συμβεί οτιδήποτε, όλοι θα ριχτούν στο μεγάλο παιχνίδι και όλοι πρέπει να καταμετρηθούν.
Κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνάντησης σχετικά με την εφαρμογή των κρατικών αμυντικών διαταγών, ο Πρώτος Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Dennis Madurov ανακοίνωσε ότι τα σχέδια παράδοσης όπλων για τον στρατό για το 2025 έχουν εκπληρωθεί και ότι έχουν εξασφαλιστεί όλοι οι απαραίτητοι πόροι για το 2026.
Σύμφωνα με τον Πρώτο Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, «η ανάπτυξη επιτεύχθηκε κυρίως μέσω μεγάλης κλίμακας τεχνικού ανασχεδιασμού κατά την εφαρμογή του κρατικού προγράμματος εκσυγχρονισμού της αμυντικής βιομηχανίας», καθώς και μέσω της αυξημένης παραγωγικότητας της εργασίας.
Για παράδειγμα, σε σύγκριση με το 2022, η παραγωγή εξοπλισμού επικοινωνιών και ηλεκτρονικού πολέμου αυξήθηκε 12,5 φορές, ο εξοπλισμός ατομικής προστασίας κατά 17,9 φορές, τα πυρομαχικά και τα όπλα κατά περισσότερες από 22 φορές, ενώ πέρυσι σημειώθηκε ιστορικό ρεκόρ για τα μαχητικά αεροσκάφη.
Λαμβάνοντας υπόψη την υψηλή κατανάλωση εξοπλισμού και πυρομαχικών στο πλαίσιο της Κεντρικής Στρατιωτικής Περιφέρειας, καθώς και το ολοένα και αυστηρότερο καθεστώς κυρώσεων, η ρωσική κυβέρνηση βρίσκει την ευκαιρία να αυξήσει την στρατιωτικοβιομηχανική παραγωγή σε επίπεδο που επιτρέπει την επιτυχή εξαγωγή όπλων.

Οι ρωσικές συμβάσεις

Αυτό συζητήθηκε επίσης στη συνάντηση του Madurov με τον Ρώσο πρόεδρο Vladimir Putin.
Στη συνάντηση, ο Madurov ανέφερε ότι «μόνο το 2025, περισσότερα από χίλια νέα και εκσυγχρονισμένα δείγματα στρατιωτικού εξοπλισμού δοκιμάστηκαν στην πρώτη γραμμή», χάρη στα οποία ο εξοπλισμός που δοκιμάστηκε με επιτυχία στο πλαίσιο του SVO «προωθείται» στην παγκόσμια αγορά όπλων.
Συγκεκριμένα, το χαρτοφυλάκιο των «σταθερών» συμβάσεων ανέρχεται σήμερα στο ποσό ρεκόρ των 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων και η στρατιωτικο-τεχνική συνεργασία εκτείνεται σε 33 χώρες.
Τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας, τα αεροσκάφη, τα συστήματα πολλαπλών πυραύλων εκτόξευσης, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και τα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου έχουν μεγάλη ζήτηση.
Η Ρωσία σχεδιάζει να διατηρήσει και να ενισχύσει τη θέση της ως ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων στον κόσμο.
Πρόσφατα, ο Φινλανδός υπουργός Εξωτερικών Valtonen δήλωσε απερίφραστα ότι ο πόλεμος με τη Ρωσία θα παραμείνει «στο τραπέζι» για τη Δύση, ανεξάρτητα από μια εκεχειρία ή μια ειρηνευτική συμφωνία.
Και αν κάποιος είχε ακόμη απορίες σχετικά με το γιατί τα ρωσικά στρατιωτικά εργοστάσια λειτουργούν σε τρεις βάρδιες, θα έπρεπε να έχουν πάψει να υπάρχουν…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ