Game over στο Abu Dhabi

 

Η ολοκλήρωση του δεύτερου γύρου

των τριμερών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ρωσίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Ουκρανίας στο Abu Dhabi στις 24/1/2026 επιβεβαιώνει μια αλήθεια που εδώ και καιρό γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αποκρυφτεί: ο πόλεμος στην Ουκρανία πλησιάζει σε μια φάση πολιτικής διευθέτησης, όχι όμως με τους όρους που επιθυμεί το Κίεβο, αλλά με εκείνους που επιβάλλει η στρατιωτική και γεωπολιτική πραγματικότητα στο πεδίο.
Οι συνομιλίες, που διήρκεσαν πάνω από τρεις ώρες, πραγματοποιήθηκαν σε κλειστό κύκλο, χωρίς κάμερες και δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση.
Αυτό από μόνο του αποτελεί σημαντική εξέλιξη, καθώς σηματοδοτεί μια απομάκρυνση από το επικοινωνιακό θέατρο που χαρακτήρισε προηγούμενες «ειρηνευτικές πρωτοβουλίες» της ουκρανικής πλευράς, οι οποίες περισσότερο στόχευαν στη χειραγώγηση της δυτικής κοινής γνώμης παρά σε πραγματική επίλυση της σύγκρουσης.
Η επόμενη φάση των τριμερών συνομιλιών με τη συμμετοχή εκπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας και της Ουκρανίας έχει προγραμματιστεί για την 1η Φεβρουαρίου στο Abu Dhabi σύμφωνα με το Reuters, που επικαλείται Αμερικανό αξιωματούχο.


Η στάση της Ρωσίας: Ήρεμη ισχύς και στρατηγική υπομονή

Η ρωσική αντιπροσωπεία, υπό τον επικεφαλής της Κύριας Διεύθυνσης του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων, ναύαρχο Igor Kostyukov προσήλθε στις συνομιλίες με εμφανή αυτοπεποίθηση.
Δεν πρόκειται για αλαζονεία, αλλά για τη φυσική στάση μιας δύναμης που γνωρίζει ότι οι στρατιωτικοί της στόχοι προχωρούν μεθοδικά και ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της.
Το γεγονός ότι, μετά το πέρας των συνομιλιών, η ρωσική αποστολή επέστρεψε ήρεμα στο ξενοδοχείο της, ενώ οι Αμερικανοί έσπευσαν προς το αεροδρόμιο, είναι ενδεικτικό της ψυχολογίας των εμπλεκομένων.
Η Μόσχα δεν βιάζεται.
Δεν πιέζεται.
Δεν χρειάζεται «συμφωνία πάση θυσία».
Αντιθέτως, η Ουάσιγκτον καλείται πλέον να διαχειριστεί τις συνέπειες μιας αποτυχημένης στρατηγικής που κόστισε δισεκατομμύρια δολάρια και χιλιάδες ουκρανικές ζωές.


Ο Zelensky άθελά του αποκαλύπτει την πραγματική ισορροπία ισχύος

Ιδιαίτερο βάρος αποκτούν οι δηλώσεις του ίδιου του Volodymyr Zelensky μετά το πέρας των συνομιλιών στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, καθώς επιβεβαιώνουν εμμέσως όσα η ρωσική πλευρά επισημαίνει εδώ και μήνες: ότι η Ουκρανία δεν αποτελεί ισότιμο διαπραγματευτή, αλλά αντικείμενο διαχείρισης μεταξύ μεγάλων δυνάμεων, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να διατηρούν τον ρόλο του επιτηρητή και ρυθμιστή.
Σε ανάρτησή του στο Telegram, ο Ουκρανός πρόεδρος παραδέχθηκε ότι το βασικό αντικείμενο των συνομιλιών ήταν «οι παράμετροι του τέλους του πολέμου».
Η φράση αυτή από μόνη της συνιστά στροφή 180 μοιρών σε σχέση με την προηγούμενη ρητορική του Κιέβου, η οποία μέχρι πρόσφατα μιλούσε για «νίκη στο πεδίο» και «απελευθέρωση όλων των εδαφών».
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η δημόσια ικανοποίησή του για τον ρόλο της Ουάσιγκτον:
«Εκτιμώ ιδιαίτερα την επίγνωση της ανάγκης για αμερικανική εποπτεία και έλεγχο της διαδικασίας τερματισμού του πολέμου και διασφάλισης της ασφάλειας», έγραψε ο Zelensky.
Η δήλωση αυτή, που πιθανότατα στόχευε να καθησυχάσει το ουκρανικό και δυτικό ακροατήριο, στην πραγματικότητα αποκαλύπτει την πλήρη απώλεια στρατηγικής αυτονομίας της Ουκρανίας.
Ένα κράτος που χρειάζεται «εποπτεία και έλεγχο» από τρίτη δύναμη για να τερματίσει έναν πόλεμο στο έδαφός του, δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί ότι δρα ως κυρίαρχος παράγοντας.
Ο Zelensky επιβεβαίωσε επίσης ότι η αμερικανική πλευρά έθεσε το ζήτημα των «πιθανών μορφών έγκρισης των παραμέτρων του τέλους του πολέμου» καθώς και των «αναγκαίων συνθηκών ασφάλειας».
Με άλλα λόγια, η Ουάσιγκτον δεν συζητά πλέον πώς θα συνεχιστεί ο πόλεμος, αλλά πώς θα τερματιστεί με ελεγχόμενο τρόπο — και κυρίως πώς θα παρουσιαστεί πολιτικά αυτή η εξέλιξη.
.Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι ο Zelensky τόνισε πως ο στρατός καθόρισε λίστα ζητημάτων για την επόμενη συνάντηση και ότι, «αν είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε – και η Ουκρανία είναι έτοιμη», οι επόμενες συνομιλίες ενδέχεται να πραγματοποιηθούν ήδη την επόμενη εβδομάδα.
Η φράση αυτή προδίδει την πίεση υπό την οποία βρίσκεται το Κίεβο, καθώς η «ετοιμότητα» δεν αφορά πλέον στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά την αποδοχή επώδυνων πολιτικών αποφάσεων.


Το εδαφικό ήταν το μεγάλο αγκάθι στη σύνοδο του Abu Dhabi

Το εδαφικό ζήτημα αναδείχθηκε ως το πιο δύσκολο και ακανθώδες θέμα κατά τις τριμερείς συνομιλίες για την Ουκρανία σύμφωνα με τον δημοσιογράφο που καλύπτει θέματα  Κρεμλίνου, Alexander Yunashev.
Όπως ανέφερε σε ανάρτησή του στο Telegram, οι διαπραγματεύσεις δεν ήταν εύκολες, με τις εδαφικές παραχωρήσεις της Ουκρανίας να αποτελούν το βασικό σημείο τριβής.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον ίδιο, η ουκρανική πλευρά επιχείρησε να προωθήσει την ιδέα μιας κατάπαυσης του πυρός, συμπεριλαμβανομένων περιορισμών στα πλήγματα κατά ενεργειακών υποδομών.


Οι ΗΠΑ θα διαχειριστούν την ήττα του Κιέβου

Αμερικανοί αξιωματούχοι εξάλλου έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τον πρώτο γύρο των συνομιλιών «παραγωγικό».
Ο όρος αυτός, στη διπλωματική γλώσσα, συχνά σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο: ότι η αμερικανική πλευρά προσπαθεί να «μαλακώσει» την πραγματικότητα για τον σύμμαχό της, προετοιμάζοντάς τον για δύσκολες αποφάσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ΗΠΑ έθεσαν στο τραπέζι ζητήματα σχετικά με τα πιθανά σχήματα έγκρισης των παραμέτρων τερματισμού του πολέμου, καθώς και τους μηχανισμούς ασφάλειας που θα ακολουθήσουν.
Με απλά λόγια, η Ουάσιγκτον αναζητά τρόπους να ελέγξει τη διαδικασία αποχώρησης της Ουκρανίας από έναν πόλεμο που δεν μπορεί πλέον να κερδίσει, χωρίς όμως να εκτεθεί πολιτικά στο εσωτερικό της και απέναντι στους Ευρωπαίους συμμάχους της.
Η δήλωση Zelensky ότι «απαιτείται αμερικανική εποπτεία και έλεγχος» για τον τερματισμό του πολέμου αποκαλύπτει το μέγεθος της εξάρτησης του Κιέβου.
Η Ουκρανία δεν διαπραγματεύεται ως κυρίαρχο κράτος, αλλά ως πληρεξούσιος, του οποίου οι αποφάσεις πρέπει να εγκριθούν από την Ουάσιγκτον.


Το στρατιωτικό υπόβαθρο των συνομιλιών

Οι διαπραγματεύσεις διεξήχθησαν ενώ η Ρωσία εξαπέλυε μαζικά πλήγματα κατά της ουκρανικής ενεργειακής υποδομής, αφήνοντας πάνω από 1,2 εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα στο Κίεβο και στο Chernihiv.
Ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών έκανε λόγο για «πυραύλους που έπληξαν το τραπέζι των διαπραγματεύσεων».
Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική: τα πλήγματα αυτά δεν αποσκοπούσαν στην υπονόμευση των συνομιλιών, αλλά στην υπενθύμιση ότι η Ρωσία διαπραγματεύεται από θέση ισχύος.
Η Μόσχα έχει καταστήσει σαφές εδώ και καιρό ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί «πάγωμα» της σύγκρουσης ή εκεχειρίες που θα επιτρέψουν στο Κίεβο να ανασυνταχθεί στρατιωτικά.


Το αγκάθι των εδαφών και η ουκρανική άρνηση της πραγματικότητας

Σύμφωνα με ρωσικές πηγές, το πιο δύσκολο ζήτημα παραμένει το εδαφικό.
Για τη Ρωσία, η αποχώρηση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων από το Donbass αποτελεί αδιαπραγμάτευτο όρο.
Αυτό δεν είναι ιδεολογική εμμονή, αλλά στρατηγική αναγκαιότητα, συνδεδεμένη με την ασφάλεια των ρωσόφωνων πληθυσμών και τη συνολική αρχιτεκτονική ασφαλείας της περιοχής.
Αντιθέτως, το Κίεβο επιμένει σε αιτήματα για εκεχειρία και απαγόρευση πληγμάτων σε ενεργειακές υποδομές, επιχειρώντας να κερδίσει χρόνο.
Όπως σωστά επισημαίνουν Ρώσοι αναλυτές, πρόκειται για μια τακτική που έχει χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα στο παρελθόν, με σκοπό την επανεξοπλισμό και την ανασύνταξη των ουκρανικών δυνάμεων.


Η σημασία της «σιωπής» στις διαπραγματεύσεις

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι οι συνομιλίες διεξάγονται χωρίς διαρροές και επικοινωνιακές επιδείξεις.
Όπως σημείωσε ο Ρώσος γερουσιαστής Vladimir Jabarov είναι εξαιρετικά θετικό ότι οι εξελίξεις δεν ανακοινώνονται μέσω του Τύπου, και μάλιστα του ουκρανικού, ο οποίος έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο προπαγάνδας παρά ως μέσο ενημέρωσης.
Η σιωπή αυτή υποδηλώνει ότι, για πρώτη φορά μετά από καιρό, υπάρχει σοβαρή συζήτηση.
Και η σοβαρότητα αυτή ευνοεί πρωτίστως τη ρωσική πλευρά, η οποία από την αρχή ζητούσε διαπραγματεύσεις χωρίς τελεσίγραφα, συναισθηματικές εξάρσεις και επικοινωνιακούς εκβιασμούς.


Προς μια συμφωνία, αλλά όχι με τους όρους του Κιέβου

Οι συνομιλίες στο Abu Dhabi δεν σηματοδοτούν ειρήνη.
Σηματοδοτούν, όμως, κάτι εξίσου σημαντικό: την αποδοχή, έστω και σιωπηρή, ότι η στρατιωτική λύση για το Κίεβο έχει εξαντληθεί.
Η Ρωσία δεν πιέζεται να παραχωρήσει.
Οι ΗΠΑ πιέζονται να διαχειριστούν την αποχώρησή τους.
Και η Ουκρανία καλείται να αποδεχθεί μια νέα πραγματικότητα, την οποία για χρόνια αρνιόταν να αναγνωρίσει.
Η επόμενη συνάντηση, που αναμένεται την ερχόμενη εβδομάδα, θα δείξει αν το Κίεβο είναι έτοιμο να εγκαταλείψει τις ψευδαισθήσεις και να προσέλθει σε μια συμφωνία βασισμένη στον συσχετισμό δυνάμεων και όχι σε ευχολόγια.
Μέχρι τότε, η Μόσχα θα συνεχίσει να μιλά τη γλώσσα που καταλαβαίνει καλύτερα η διεθνής πολιτική: τη γλώσσα της ισχύος και του ρεαλισμού

ΠΗΓΗ