Ελένη Παπαδάκη (4 Νοεμβρίου 1908 - 21 Δεκεμβρίου 1944)
«Το τέλος της άτυχης Ελένης ήταν φοβερό» γράφει ο Πολύβιος Μαρσάν. Τη διέταξαν να γδυθεί ενώ εκείνη είχε αντιληφθεί ότι πλησίαζε το τέλος της. Έτρεμε από το κρύο και το φόβο και κλαίγοντας τους παρακαλούσε. Έβγαλε τη γούνα της, την οποία παρέλαβε ο Ορέστης, και όταν τη διέταξε να βγάλει και τα υπόλοιπα ρούχα της αναλύθηκε σε δυνατές κραυγές απελπισίας και γόους.
Όρμησαν τότε αφιονισμένοι πάνω της και μέσα σ’ ένα κατήφορο από προπηλακισμούς την έσυραν κοντά σε ένα ανοιγμένο λάκκο κι εκεί την έγδυσαν με τη βία». Όπως έδειξε αργότερα η ιατροδικαστική έρευνα, το πτώμα της άτυχης ηθοποιού έφερε μια μαχαιριά στο λαιμό και πλήγματα από τσεκούρι στο σώμα. Τα χέρια της ήταν γαντζωμένα στα μαλλιά της, σε μια προσπάθεια να προφυλάξει ίσως το κεφάλι της από τα χτυπήματα. Τέλος, τα μάτια της - τα πιο όμορφα μάτια του ελληνικού θεάτρου - ήταν ορθάνοιχτα από τρόμο και καθρέφτιζαν όλη τη φρίκη που είχε ζήσει. Για εβδομάδες οι δικοί της άνθρωποι δε γνώριζαν τι της είχε συμβεί.
Στις 26 Ιανουαρίου του 1945, κατά την εκταφή των πτωμάτων στον περίβολο των Διυλιστηρίων της ΟΥΛΕΝ, βρέθηκε το πτώμα της σε μια κατηφόρα με πεύκα, σ’ ένα λάκκο μαζί με τρεις τέσσερις άλλους. Μόλις διαδόθηκε το νέο, μαθητές και μαθήτριες της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου προσήλθαν και κάλυψαν το σώμα με κλαριά. Κηδεύτηκε στις 28 Ιανουαρίου. Το φέρετρό της σήκωναν η Μελίνα Μερκούρη, η Άννα Καλουτά, ενώ πλήθος συναδέλφων και φίλων την αποχαιρέτησε με θλίψη και οργή για το θάνατό της.
Αμέσως μετά, το ΚΚΕ, η παράταξη που έφερε την ευθύνη του θανάτου της, έδειξε έγκαιρα και έμπρακτα μεταμέλεια, αναγνωρίζοντας το λάθος της, όπως το ονόμασε, και τιμωρώντας με θάνατο τους τρεις που έκρινε συνυπεύθυνους του φυσικού εκτελεστού της.
Γιατί οι φήμες στην Κατοχή ήθελαν τη μεγάλη ηθοποιό να διατηρεί δεσμό με τον δοτό πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη, φήμες τις οποίες οι άνθρωποι που τη γνώριζαν απέδιδαν στη λασπολογία συναδέλφων που φθονούσαν την αξία της και τελικά οδήγησαν στην εκτέλεσή της. Ακόμη και σήμερα τα όσα συνέβησαν προκαλούν έντονα αισθήματα. Όταν πριν μερικά χρόνια ανακοινώθηκε πως μια από τις αίθουσες του Εθνικού στο Κοτοπούλη-Ρεξ θα πάρει το όνομα της, υπήρξαν αντιδράσεις και αντιπαραθέσεις.
(από in. 04 Νοεμβρίου 2024)
ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ
Αρκετοι γνωριζουν τη φημη για το ποιος εδωσε την εντολη για το θανατο της ο οποιος στη συνεχεια εγινε γνωστος ηθοποιος γονος ευπορος οικογενειας και φανατικος κομμουνιστης με διοικητικη θεση στο κομμα την περιοδο του εμφυλιου
Και οι γονεις μιας αλλης μεγαλης του Ελληνικου θεατρου, Αλικη Βουγιουκλακη, τι τελος ειχαν;;;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕνω η ΔΗΘΕΝ "πατριωτισα" Μ. Μερκουρι, που δεν ειχε αφησει στην Κομαντατουρ γερμανικο που... να παει χαμενος. Ελατε κοσμε το μπαρ ειναι ανοιχτο!
Το εχω ξαναπει, οτι δεν λεει τωρα να ξυνουμε πληγες.
Ομως ως Ελληνες Εθνικιστες εχουμε ΑΠΟΛΥΤΟ δικαιο οταν δεν αναφερομαστε στην εποχη 1944-1949 ως ΔΗΘΕΝ εμφυλιος πολεμος αλλα ως ΣΥΜΜΟΡΙΤΟ πολεμος. και με ποιους δεν συνεργαστηκαν οι ελασιτες κι οι ΕΑΜητες, βλεπε κομμιταζηδες βουλγαρους, βλεπε αλμπανους σοβινιστες και τους "μακεδονες" - τοτε μαλιστα το ΚΚΕ/ΕΛΑΣ ενθαρρυναν του σλαυους των σκοπιων για ανεξαρτητο κρατος - οτι να'ναι για να μεινει η Ελλαδα μεχρι την λαμια, λογος του αρη βελουχιωτη (η λουλουδου) !!!
Οι ελληνοφωνοι κομμουνιστες δεν ειχαν καμια διαφορα με τα κωλοπαιδα της κυβερνησης που εγλειφαν τον αγγλικο παραγοντα. Απλα ο ενας ηταν με τους αγγλους κι ο αλλος με τον σταλιν τους!!
eksothen
ο πατερας της Αλικης βασανιστηκε 29 ολοκληρα μερονυχτα -οσο λιγο ανθρωποι στον πλανητη- με σαδιστικη κομμουνιστικη κτηνωδια απ τα εαμοβουλγαρικα τερατα.
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι φυσικα η παπαδακη και δεκαδες χιλιαδες ελληνες πατριωτες που κατακρεουργηθηκαν τελετουργικα απο τους σλαβοκομμουνιστες μισελληνες!
η ντροπη ανηκει σε μας τους ΜΗ αριστερους που δεν ανταποδωσαμε ποτέ τα χτυπηματα στον εχθρο, τους ανεχθηκαμε μετα το 74 και σημερα εχουν την απολυτη εξουσια και ιδεολογικη ηγεμονια και ειναι υπερηφανοι για ολες τις κτηνωδιες που εκαναν εναντιον του ελληνικου λαου!