Η ΓΕΛΟΙΑ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ

🔴Τα κραυγαλέα ψέματα της αριστεράς, ο κάλπικος «όρκος του ταγματασφαλίτη»  και ο αληθινός όρκος., 🔴… 

 Τα κραυγαλέα ψέματα της αριστεράς,

ο κάλπικος «όρκος του ταγματασφαλίτη» και ο αληθινός όρκος.

 Μεταξύ των άλλων, που μας είπε η (συμπαθής κατά τα άλλα) κνίτισσα με το στράπλες τοπ, ήταν και περί του «όρκου του ταγματασφαλίτη». Ήταν πραγματικός ή μήπως κάλπικος, όπως κάλπικο είναι ολόκληρο το ιστορικό αφήγημα της αριστεράς για την κατοχή; Κι αν αυτός ο όρκος προς τον Χίτλερ, που εμφανίζει η αριστερά είναι κάλπικος, ποιος ήταν ο πραγματικός όρκος;

 Κατ’ αρχάς, να επισημάνω ότι αυτό που παρουσιάζεται ως «όρκος του ταγματασφαλίτη», δεν υπάρχει ούτε στην αριστερή βιβλιογραφία και, εμφανίστηκε μόλις τα τελευταία χρόνια, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επίσης, αυτό που παρουσιάζεται ως όρκος, ΔΕΝ είναι κάποιο επίσημο έγγραφο, με σφραγίδες και υπογραφές. Περίεργο, αν λάβουμε υπόψη ότι ειδικά εκείνη την εποχή, όλα γίνονταν «by the book». Επίσημο έγγραφο, με σφραγίδες, τόπο, ημερομηνία και υπογραφές, το οποίο να πιστοποιεί ότι ορκίζονταν στον Χίτλερ, ΔΕΝ έχει παρουσιαστεί, από κανέναν ιστορικό.

 Επιπλέον, τα Τάγματα Ασφαλείας, δημιουργήθηκαν δια του Νόμου 260/1943, που εκδόθηκε στις 18 Ιουνίου του 1943 (αν και δραστηριοποιήθηκαν στα τέλη του '43 και η δράση τους εντάθηκε από την άνοιξη του ’44 και μετά, όπου έφτασαν σε δύναμη τους 30.000 άνδρες), από την κυβέρνηση του Ιωάννη Ράλλη και υπάγονταν σ’ αυτήν. Εφόσον υπάγονταν στην ελληνική κυβέρνηση και όχι στις γερμανικές κατοχικές αρχές, ποιος ο λόγος να ορκιστούν πίστη στον... Χίτλερ;

 Παρεμπιπτόντως, επειδή -σκοπίμως!- έχει δημιουργηθεί σύγχυση, Τάγματα Ασφαλείας που υπάγονταν στην κυβέρνηση Ράλλη, υπήρχαν μόνο στην Πελοπόννησο, την Στερεά Ελλάδα (κυρίως στους νομούς Εύβοιας και Αιτωλοακαρνανίας) και την Αττική.

 Στην Θεσσαλία και την Μακεδονία, υπήρχαν διάφορες ανεξάρτητες αντικομμουνιστικές οργανώσεις, οι άνδρες των οποίων κυρίως προστάτευαν τις οικογένειες και τα χωριά τους από τις επιθέσεις του ΕΛΑΣ και είχαν κατηγορηθεί ότι εξοπλίστηκαν από τους Γερμανούς. Οι οργανώσεις αυτές, δεν ανήκαν στα Τάγματα Ασφαλείας και δεν υπάγονταν στην κυβέρνηση Ράλλη. Και στην περίπτωση αυτών των ανεξάρτητων οργανώσεων, από κανένα επίσημο έγγραφο, δεν προκύπτει ότι τα μέλη τους ορκίζονταν πίστη στον Χίτλερ.

 Πώς, λοιπόν, προέκυψε ο υποτιθέμενος όρκος στον Χίτλερ; Προφανώς, σε κάποια σύσκεψη του Τμήματος Ιστορίας του ΚΚΕ, κάποιος είχε την «φαεινή ιδέα» να κατασκευαστεί και να διαδοθεί ένας υποτιθέμενος όρκος των Ταγμάτων Ασφαλείας στον Χίτλερ. Κι αν υπήρξαν επιφυλάξεις, ότι «μπορεί να εκτεθούμε», θεωρώ πως αντέτεινε τα εξής: «Έχουμε το μονοπώλιο στο ιστορικό αφήγημα. Σ’ ό,τι κι αν πούμε, δεν υπάρχει αντίλογος. Τόσα και τόσα ψέματα έχουμε πει, έχει σημασία αν πούμε κι άλλο ένα;».

 Ασχέτως της γνώμης που έχει ο καθένας για τα Τάγματα Ασφαλείας (και στην παρούσα ανάρτηση ΔΕΝ εξετάζεται αν ο ρόλος τους ήταν θετικός ή αρνητικός στην εθνική υπόθεση...), οφείλουμε να αποκαθιστούμε την αλήθεια, γιατί, όπως είπε και ο εθνικός μας ποιητής: «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρει εθνικὸ το αληθές»!

 Ασφαλώς και υπήρξε όρκος των Ταγμάτων Ασφαλείας. Βρέθηκε στα αρχεία του Τάγματος «Λεωνίδας» (που δραστηριοποιείτο στην Λακωνία), φέρει τίτλο μονάδας, τόπο, ημερομηνία και την υπογραφή του διοικητή του Τάγματος, Λεωνίδα Βρεττάκου. Κι είναι, αυτός που βλέπετε

 Εικόνα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ΠΗΓΗ 

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις