Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟΥ

 

 

ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ (ΛΙΤΟΧΩΡΟ 1946).

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΛΙΤΟΧΩΡΟΥ, & Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΕΠΙΖΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΗΝ ΟΜΩΝΥΜΗ ΜΑΧΗ.

 

Στις φωτογραφίες διακρίνεται το στέλεχος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ Νικόλαος Παπακωνσταντίνου, στην μεν αριστερή φωτογραφία διακρίνεται την δεκαετία του 1970, και στην δε, δεξιά φωτογραφία σε προχωρημένη ηλικία, αφού απεβίωσε αρχές του 2026.

Ο Νικόλαος Παπακωνσταντίνου είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ επιζών από την αναίτια δολοφονική ενέργεια των συμμοριτών του ΚΚΕ που έλαβε χώρα εν καιρώ ειρήνης παραμονές των εκλογών του 1946 στο Λιτόχωρο του Ν.Πιερίας, κατά στελεχών της Ελληνικής Χωροφυλακής και του Ελληνικού Στρατού, οι οποίοι βρίσκονταν εκεί σε διατεταγμένη υπηρεσία, τοποθετημένοι από την ευνομούμενη πολιτεία για την τήρηση της νομιμότητας κατά την διεξαγωγή των εκλογών.

 

ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ:

 

Παραμονές των εκλογών την 30ης Μαρτίου 1946 και ώρα 23:00μμ στην περιοχή του Λιτοχώρου ομάδα 80 περίπου φανατικών ένοπλων κομμουνιστοσυμμοριτών επιτέθηκε αναίτια και ύπουλα στον Σταθμό Χωροφυλακής όπου είχαν εγκατασταθεί οι 10 άνδρες της Χωροφυλακής και 10 άντρες του Ελληνικού Στρατού για τη τήρηση της τάξης και της ασφάλειας στις βουλευτικές εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946, όπου μεταξύ των οπλιτών της Χωροφυλακής βρισκόταν και ο Νικόλαος Παπακωνσταντίνου.

Κατά την διάρκεια της επίθεσης αυτής ακολούθησε άνιση και φονική μάχη, αφού οι επιτιθέμενοι εκτός του ότι υπερτερούσαν αριθμητικά, ήταν και βαρέως εξοπλισμένοι, σε αντίθεση με τους αμυνόμενους οι οποίοι είχαν έρθει εν καιρώ ειρήνης να διαφυλάξουν την ορθή λειτουργία της εκλογικής διαδικασίας, και ως εκ τούτου έφεραν τον ατομικό τους οπλισμό και με τα βασικά πυρομαχικά, περίπου 100 φυσίγγια έκαστος, χωρίς άλλον επιπλέον εξοπλισμό. 

 

Η άνιση μάχη κράτησε περίπου τρεις ώρες με αποτέλεσμα να σκοτωθούν αρχικά 2 στρ\τες και άλλοι πέντε να καταφέρουν να διαφύγουν, και έτσι παρέμειναν εντός του Σταθμού Χωροφυλακής πέντε στρατιώτες, και οι 10 οπλίτες της Χωροφυλακής, οι οποίοι και συνέχισαν να πολεμούν αντιστεκόμενοι με σθένος και ηρωισμό. Τότε οι συμμορίτες αντιλαμβανόμενοι ότι παρά τον αιφνιδιασμό αδυνατούσαν να επιφέρουν κάποιο θετικό αποτέλεσμα, και κατά την συνήθη τακτική τους κατόρθωσαν να περιλούσουν με βενζίνη τον ισόγειο χώρο του κτηρίου, με αποτέλεσμα να προκληθεί πυρκαγιά στο κτήριο και οι αμυνόμενοι Χωροφύλακες και στρατιώτες να εξέλθουν. Εντός του κτηρίου κάηκαν τρεις τραυματίες Χωροφύλακες οι οποίοι αδυνατούσαν να μετακινηθούν, καθώς και η καθαρίστρια του κτηρίου, η οποία καθόλη την διάρκεια της μάχης βρίσκονταν εντός αυτού, και ήταν η Ευαγγελία (Μπουλιώ) Λαλουμίχου. Όλοι οι Χωροφύλακες και στρατιώτες που εξήλθαν έπεσαν μαχόμενοι έξω από το κτήριο, είτε νεκροί, είτε βαριά τραυματίες, μεταξύ αυτών αιμόφυρτος και βαριά τραυματίας και ο Νικόλαος Παπακωνσταντίνου.

Μετά το τέλος της μάχης ο επικεφαλής των συμμοριτών αυτοαποκαλούμενος ‘’Υψηλάντης’’ (Αλ. Ρόσιος) με το ατομικό του περίστροφο έδωσε την χαριστική βολή σε όλους ανεξαιρέτως τους νεκρούς και τραυματίες Χωροφύλακες και στρατιώτες, όπως φυσικά και στον Νίκο Παπακωνσταντίνου, και αποχώρησε θεωρώντας πως όλοι ήταν νεκροί, χωρίς να γνωρίζει πως η βολίδα στον εν λόγω τραυματία, και μοναδικό επιζών Νίκο Παπακωνσταντίνου, είχε διαπεράσει το πλαϊνό μέρος της κεφαλής χωρίς να του επιφέρει τον θάνατο. 

 

Μάλιστα ήταν τέτοιο το μένος των κομμουνιστών, όπου ο αμυνόμενος έφεδρος Λοχίας του Ελληνικού Στρατού Γκουνός Νικόλαος από τη Λεπτοκαρυά, αν και ήταν βαριά πληγωμένος, μόλις τον αντίκρυσε ο πρώτος του εξάδελφος και συνονόματος του, ο αρχισυμμορίτης Σταύρος Γκουνός ή ‘’Καπετάν Χατζάρας’’, τον αποτελείωσε όχι με χαριστική βολή, αλλά πετώντας τον (αν και τραυματισμένο) μέσα στις φλόγες για να καεί και να βρει μαρτυρικό θάνατο.

 

Η συγκεκριμένη αυτή επίθεση στο Λιτόχωρο θεωρείται και ως έναρξη του συμμοριτοπολέμου 1946-1949.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ