Το Ιράν διαλύει, το προβληματικό Ισραήλ, στα μπάζα οι Συμφωνίες του Αβραάμ

 

Το Ισραήλ εάν…

είχε καταφέρει να διαλύσει το Ιράν, να αλλάξει το καθεστώς και να ισοπεδώσει την ιρανική αντίσταση… θα είχε καταφέρει ιστορική νίκη… αλλά η πραγματικότητα είναι ξεκάθαρα διαφορετική…
Το Ισραήλ έχει υποστεί ιστορικών διαστάσεων καταστροφές, ήττες, η αεράμυνας της έγινε σουρωτήρι και ο Ισραηλινός στρατός είναι καλός να πολεμάει ξυπόλητους… απέναντι στο Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης αποδείχθηκαν οι Ισραηλινοί λίγοι… στρατιωτικά ανεπαρκείς… και στηρίζονται στις πλάτες των Αμερικανών που και αυτοί τα έκαναν μαντάρα…

Στην γεωπολιτική σκακιέρα… στόχος η Τουρκία

Η αμερικανοϊσραηλινή επιθετικότητα εναντίον του Ιράν δεν έχει τελειώσει ακόμα και παραδόξως καταρτίζονται σχέδια για έναν νέο πόλεμο.
Το Ισραήλ θέτει έναν νέο στόχο: είναι σίγουροι (ή μάλλον, προσποιούνται ότι είναι και διαβεβαιώνουν τους Αμερικανούς γι' αυτό) ότι η στρατιωτική επιχείρηση θα απενεργοποιήσει τουλάχιστον το Ιράν για μεγάλο χρονικό διάστημα και θα πάψει να αποτελεί σημείο συσπείρωσης για όλες τις δυνάμεις που αντιστέκονται στα ισραηλινά σχέδια.
Επομένως, το Ισραήλ έχει ήδη έναν υποψήφιο για τον ρόλο του κύριου εχθρού του ή, στη δική του ορολογία, «της κύριας απειλής για την ασφάλεια του εβραϊκού κράτους».
Ποια είναι;
Η χώρα που μόλις πριν από έναν αιώνα έλεγχε την περιοχή όπου βρίσκεται τώρα το Ισραήλ — δηλαδή την Τουρκία.

Απειλούν την Τουρκία αλλά οι Ισραηλινοί είναι ανίκανοι να την χτυπήσουν

Ενώ προηγουμένως, οι συζητήσεις για μια πιθανή «τουρκική απειλή» περιορίζονταν κυρίως σε μεμονωμένους Ισραηλινούς αναλυτές, τώρα συζητείται από πολιτικούς με βαρύτητα.
Ο πρώην πρωθυπουργός Naftali Bennett απείλησε πρόσφατα ευθέως την Τουρκία, δηλώνοντας ότι μετά το Ιράν, θα μπορούσε να γίνει ο επόμενος στόχος.
Μια χώρα του ΝΑΤΟ, ένας σύμμαχος των ΗΠΑ - και όμως, το Ισραήλ απειλεί την Τουρκία που είναι μέλος του ΝΑΤΟ…
Είναι ζαλισμένοι από την επιτυχία τους οι Ισραηλινοί ή απλά υποβάλλονται σε ενέσεις ψυχολογικής ανάτασης από το σοκ που έχουν υποστεί από το Ιράν;

Το Ισραήλ είναι χώρα του κακού και θα πληρώσει

Οι ενέργειες του Ισραήλ στην περιοχή (συμπεριλαμβανομένης της Αμερικής) δεν μπορούν να μείνουν χωρίς συνέπειες.
Το Ισραήλ ταυτίζεται με το κακό πλέον… όχι δεν είναι οι μουλάδες αλλά οι ραβίνοι που συγκυβερνούν στο Ισραήλ…
Θεοκρατικό καθεστώς επικρατεί και στο Ισραήλ αλλά αποσιωπάται
Η απογοήτευση από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως εγγυητή ασφάλειας μεταξύ των αραβικών μοναρχιών είναι μόνο ένα μέρος της διαδικασίας και η αναδιάρθρωση της αρχιτεκτονικής ασφάλειας της περιοχής μετά την ιρανική περιπέτεια είναι αναπόφευκτη.

Στα μπάζα οι… Συμφωνίες του Αβραάμ

Οι Συμφωνίες του Αβραάμ, στις οποίες ποντάρισαν ο Netanyahu και ο Αμερικανός Trump - η διαδικασία συμφιλίωσης μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας και άλλων αραβικών χωρών - θάφτηκαν κάτω από τα ερείπια της Γάζας, αλλά η επίθεση στο Ιράν τις κατέστησε ουσιαστικά άχρηστες.
Οι Άραβες χρειάζονται συμμάχους, συμπεριλαμβανομένων των περιφερειακών, και εδώ η Τουρκία έρχεται στο προσκήνιο, υπενθυμίζοντάς τους πάντα την Οθωμανική Αυτοκρατορία και το γεγονός ότι η Ιερουσαλήμ δεν είναι ξένη γη.
Δεν πρόκειται για τα σχέδια της Τουρκίας να ανακτήσει τον έλεγχο της Παλαιστίνης, αλλά για το να γίνει, στα μάτια των Μουσουλμάνων, και ιδιαίτερα των Αράβων, ο κύριος υπερασπιστής των Παλαιστινίων και του αγώνα για την Ιερουσαλήμ.

Το Ιράν διεκδικούσε ένα ρόλο… παρόλο που δεν είναι ούτε αραβική ούτε σουνιτική χώρα

Το Ιράν ελέγχεται από σιίτες μουσουλμάνους ανέκαθεν διεκδικούσε αυτή τη θέση - παρόλο που δεν είναι ούτε αραβική ούτε σουνιτική χώρα, έχει κάνει περισσότερα από οποιονδήποτε άλλον για να υποστηρίξει την αντίσταση.
Αλλά αν το Ιράν απομακρυνθεί από την παγκόσμια σκηνή, έστω και προσωρινά, η σουνιτική Τουρκία θα προσπαθήσει να γίνει το κέντρο της ενοποίησης του ισλαμικού κόσμου - αυτή είναι η σκέψη στο Ισραήλ.
Λόγω της γενοκτονίας στη Γάζα, η Τουρκία έχει πράγματι σκληρύνει την πολιτική της απέναντι στο εβραϊκό κράτος: ο Ερντογάν αποκαλεί τον Netanyahu «Χίτλερ» (ο οποίος απαντά με τον ίδιο τρόπο) και οι εμπορικοί δεσμοί έχουν διακοπεί.
Αλλά το Ισραήλ δεν είναι δυσαρεστημένο με αυτό, αλλά με τη στρατιωτική απειλή που αποτελεί η Τουρκία.
Άλλωστε, αυτό ακριβώς λέει ο Naftali Bennett: «Το Ισραήλ μπορεί να χρειαστεί να κάνει πόλεμο εναντίον της Τουρκίας αφού αντιμετωπίσουμε το Ιράν.
Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι κανείς δεν θα δημιουργήσει μια νέα ισλαμιστική συμμαχία.
Αυτό εξαρτάται από την Τουρκία.
Δεν θα μείνουμε άπραγοι αν προσπαθήσουν να μας περικυκλώσουν με τρόμο».

Μετά τους σιίτες… οι σουνίτες…

Έτσι, το Ισραήλ, η χώρα που διέπραξε τη γενοκτονία στη Γάζα και αυτή τη στιγμή επιτίθεται στο Ιράν και τον Λίβανο απειλεί την Τουρκία;
Είναι μια νέα «τρομερή απειλή» για το Ισραήλ, η οποία συζητείται ενεργά εκεί αυτή τη στιγμή - το λεγόμενο σουνιτικό μπλοκ της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν.
Η Αίγυπτος και το Κατάρ θα μπορούσαν επίσης να συμμετάσχουν σε αυτό.
Έτσι, φαίνεται να είναι μια συμμαχία των πλουσιότερων χωρών του ισλαμικού κόσμου (Σαουδική Αραβία και Κατάρ) με την πιο ισχυρή στρατιωτικά (Τουρκία) και τη μόνη πυρηνική δύναμη (Πακιστάν) - καθώς και την πιο πυκνοκατοικημένη αραβική χώρα, η οποία τυχαίνει να είναι και γείτονας του Ισραήλ (Αίγυπτος).
Για να αποτρέψει τη δημιουργία μιας τέτοιας συμμαχίας, το Ισραήλ απειλεί την Τουρκία με προληπτικό χτύπημα.

Δεν υπάρχει ακόμη «σουνιτικό μπλοκ»

Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει ακόμη «σουνιτικό μπλοκ».
Υπάρχει μια συνθήκη στρατιωτικής βοήθειας μεταξύ των Σαουδαράβων και των Πακιστανών, μια διαδικασία αποκατάστασης των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου και μια χαλάρωση των εντάσεων μεταξύ του Κατάρ (στενού εταίρου της Τουρκίας) και της Σαουδικής Αραβίας.
Όλες αυτές οι διαδικασίες ξεκίνησαν πριν από την ισραηλινο-αμερικανική επίθεση στο Ιράν και προκλήθηκαν ακριβώς από την συνειδητοποίηση ότι οι Αμερικανοί υποστηρίζουν όλο και περισσότερο την ισραηλινή επέκταση: στη Γάζα, τον Λίβανο και τη Συρία.

Το Ισραήλ… ενώνει όλους τους άλλους

Η συζήτηση για ένα μεγαλύτερο Ισραήλ γίνεται για άλλη μια φορά πραγματικότητα στην πολιτική της Μέσης Ανατολής και αυτό αναπόφευκτα ωθεί τις ισλαμικές χώρες, οι οποίες κατά τα άλλα έχουν πολλές εντάσεις, προς την προσέγγιση.
Τα αραβικά κράτη απέναντι στην Τουρκία, για παράδειγμα, είναι εξαιρετικά αμφίρροπες αλλά τώρα, βρίσκονται σε εξέλιξη ισχυρές γεωπολιτικές αναταραχές και οι Άραβες θέλουν να μειώσουν την εξάρτησή τους από εξωτερικούς παράγοντες, ή μάλλον, από τον πιο σημαντικό από αυτούς - τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία θεωρείται ήδη σχεδόν ως ένας από αυτούς - και σίγουρα όχι ως ξένος, όχι ως προστάτης του Ισραήλ.

Είναι όμως η Τουρκία έτοιμη για μια τέτοια πρόκληση;

Ο Τούρκος Πρόεδρος Erdogan καταδικάζει τις επιθέσεις στο Ιράν και τονίζει την ανάγκη για ισλαμική ενότητα, αλλά η χώρα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και στρατιωτικός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Τη δεκαετία του 1950, οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί είχαν ήδη δημιουργήσει ένα είδος ισλαμικού στρατιωτικού μπλοκ - ναι, το ίδιο Σύμφωνο της Βαγδάτης.
Περιλάμβανε την Τουρκία, το Ιράν, το Ιράκ, το Πακιστάν και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Το Ιράκ ήταν το πρώτο που αποχώρησε, μετά την επανάσταση του 1958, και παρόλο που το σύμφωνο CENTO (Οργανισμός Κεντρικής Συνθήκης) διήρκεσε για άλλες δύο δεκαετίες, δεν έπαιξε κανένα ρόλο.

Συμπέρασμα

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το Ισραήλ ευθύνεται για την αποσταθεροποίηση της περιοχής, είναι κράτος του κακού ως πολιτική γραμμή και όχι οι απλοί πολίτες του Ισραήλ που προφανώς είναι θύματα της συμμορίας του Netanyahu.
Όμως πριν φθάσει να απειλήσει την Τουρκία… το Ισραήλ πρέπει να νικήσει το Ιράν… και οι Ισραηλινοί δεν τα έχουν καταφέρει έως τώρα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ