Φοντάνα ντι Τρέβι

 

Όταν συλλέγονται κέρματα από τη Φοντάνα ντι Τρέβι, λαμβάνει χώρα μια συναρπαστική βιομηχανική επιχείρηση, που συνήθως διεξάγεται τα πρωινά της Δευτέρας υπό την επίβλεψη της αστυνομίας. Οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούν μακριές σκούπες και ισχυρές αντλίες αναρρόφησης για να μαζέψουν τόνους μετάλλου από τον πυθμένα του σιντριβανιού. Λίγοι γνωρίζουν ότι αυτά τα χρήματα, που ανέρχονται σε περίπου 1,5 εκατομμύριο ευρώ ετησίως, δεν πηγαίνουν στην πόλη της Ρώμης, αλλά χρηματοδοτούν εξ ολοκλήρου τα κοινωνικά σούπερ μάρκετ που διαχειρίζεται η Caritas, μετατρέποντας τις ελπίδες των τουριστών σε πραγματική τροφή για φτωχές οικογένειες.

 

Η διαδικασία συλλογής διαχειρίζεται από υπαλλήλους της εταιρείας κοινής ωφέλειας ACEA, οι οποίοι εισέρχονται στην πισίνα κατάλληλα εξοπλισμένοι. Πριν ξεκινήσει η συλλογή, η παροχή νερού διακόπτεται προσωρινά και τα κέρματα ωθούνται σε μεγάλους σωρούς χρησιμοποιώντας ειδικές βούρτσες για να αποφευχθεί το ξύσιμο του πολύτιμου λίθου του μνημείου. Οι λευκές σακούλες, βαριές και γεμάτες με βρεγμένο μέταλλο, σφραγίζονται στη συνέχεια υπό την επίβλεψη των Καραμπινιέρων και μεταφέρονται σε φυλασσόμενα οχήματα σε μια εξειδικευμένη αποθήκη.

 

Στο κέντρο διαλογής, τα κέρματα υποβάλλονται σε μια επίπονη διαδικασία καθαρισμού και στεγνώματος. Τα κέρματα διαχωρίζονται από άλλα αντικείμενα που κατά λάθος ή σκόπιμα καταλήγουν στο σιντριβάνι, όπως γυαλιά ηλίου, κοσμήματα, μάρκες καζίνο ή ακόμα και οδοντοστοιχίες. Αφού αφαιρεθούν τυχόν ακαθαρσίες, οι υπάλληλοι του ταμείου ταξινομούν τα κέρματα κατά αξία και τύπο, προετοιμάζοντάς τα για τραπεζική κατάθεση.

 

Το νόμισμα που βρίσκεται στις σακούλες αποτελεί απόδειξη του παγκόσμιου τουρισμού, καθώς δεν είναι μόνο ευρώ που πετιούνται στο σιντριβάνι. Αμερικανικά δολάρια, ιαπωνικά γιεν, λίρες και κέρματα από όλο τον κόσμο αναμειγνύονται στο νερό στον πάτο. Η Caritas έχει ειδικές συμφωνίες με τράπεζες για την ανταλλαγή αυτών των νομισμάτων, διασφαλίζοντας ότι οι άθελες δωρεές δεν χάνονται, ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσης του τουρίστα.

 

Η παράδοση της ρίψης χρημάτων στο σιντριβάνι βασίζεται σε έναν απλό αλλά ισχυρό αστικό μύθο. Λέγεται ότι αν πετάξετε ένα νόμισμα πάνω από τον αριστερό σας ώμο με το δεξί σας χέρι, μια μέρα θα επιστρέψετε στη Ρώμη. Το να πετάξετε δύο κέρματα σημαίνει ότι θα ερωτευτείτε έναν ντόπιο και τρία κέρματα εγγυώνται γάμο. Αυτή η τελετουργία παρακινεί χιλιάδες ανθρώπους να συνεισφέρουν στο κοινό ταμείο καθημερινά, χωρίς να γνωρίζουν ακριβώς πού πηγαίνουν τα χρήματά τους.

 

Τα καταστήματα που χρηματοδοτούνται από αυτά τα ιδρύματα λειτουργούν σαν κανονικά σούπερ μάρκετ, αλλά χωρίς τα φορολογικά ένσημα για τους πελάτες. Οι οικογένειες λαμβάνουν κάρτες με πόντους που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να «αγοράσουν» βασικά τρόφιμα, πάνες ή προϊόντα υγιεινής. Αυτό το σύστημα διαφυλάσσει την αξιοπρέπεια των δικαιούχων, επιτρέποντάς τους να επιλέγουν τα προϊόντα που χρειάζονται, αντί να λαμβάνουν τυποποιημένες συσκευασίες.

 

Εκτός από τα τρόφιμα, τα χρήματα από το σιντριβάνι υποστηρίζουν επίσης ένα δίκτυο κοινωνικών κυλικείων, όπου σερβίρονται ζεστά γεύματα καθημερινά. Τα έσοδα συμβάλλουν επίσης στη συντήρηση καταφυγίων αστέγων και προγραμμάτων επαγγελματικής επανένταξης. Έτσι, οι επιθυμίες των τουριστών γίνονται μια ζωτική οικονομική κινητήρια δύναμη για την κοινωνική βοήθεια στην ιταλική πρωτεύουσα, καλύπτοντας ένα σημαντικό μέρος του προϋπολογισμού του φιλανθρωπικού οργανισμού.

 

Για πολλά χρόνια, υπήρχε μια τεταμένη διοικητική συζήτηση σχετικά με την ιδιοκτησία αυτών των ιδρυμάτων. Κάποια στιγμή, το Δημαρχείο της Ρώμης εξέτασε την ανακατεύθυνση των κεφαλαίων στον τοπικό προϋπολογισμό για επισκευές υποδομών. Ωστόσο, επικράτησε η δημόσια πίεση και τα ηθικά επιχειρήματα, αποφασίζοντας ότι τα χρήματα που πετιούνται με ελπίδα θα έπρεπε να εξυπηρετούν ανθρωπιστικούς σκοπούς. Η ασφάλεια στο μνημείο έχει αυξηθεί σημαντικά για την αποτροπή της κλοπής νομισμάτων, μια κοινή πρακτική στο παρελθόν. Πριν από την καθιέρωση μόνιμων περιπολιών, άτομα έμπαιναν στο πηγάδι τη νύχτα για να ανακτήσουν κέρματα χρησιμοποιώντας μαγνήτες ή δίχτυα. Σήμερα, κάθε προσπάθεια αφαίρεσης κερμάτων από το νερό θεωρείται έγκλημα και τιμωρείται με μεγάλα πρόστιμα, με την περιοχή να παρακολουθείται 24/7 μέσω βίντεο.

 

Η Φοντάνα ντι Τρέβι, ένα αριστούργημα του Νίκολα Σάλβι, τροφοδοτείται από τον καταρράκτη Άκουα Βίργκο, ο οποίος έφερε γλυκό νερό στη Ρώμη από την αρχαιότητα. Το γεγονός ότι τα κέρματα που ρίχνονται σε αυτό το καθαρό νερό τελικά τροφοδοτούν όσους έχουν ανάγκη προσθέτει νέο συμβολικό νόημα στο μνημείο. Το ζωογόνο νερό και η ανώνυμη γενναιοδωρία των επισκεπτών συγκλίνουν σε έναν συνεχή κύκλο φιλανθρωπίας, μετατρέποντας μια απλή τουριστική χειρονομία σε μια πράξη ανθρώπινης αλληλεγγύης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ