ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΟΥΣ 200 ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ

 

Η Μαρτυρία του Κουμμουνιστη Γ. Μανούσακα στο βιβλίο του "Εμφύλιος στην σκιά της Ακροναυπλίας" επιβεβαιώνει αυτό που όλοι υποψιαζομασταν γνωρίζοντας τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης! 

 

Στη συγκλονιστική μαρτυρία του για την Ακροναυπλία, ο Γιάννης Μανούσακας μιλά για την "Προδομένη Απόδραση" .... δεν χαρίζεται στην ηγεσία του ΚΚΕ, καταγγέλλοντας ευθέως την «ανεξήγητη» και δογματική στάση της που οδήγησε στην παράδοση εκατοντάδων στελεχών στους Γερμανούς κατακτητές. Ο Μανούσακας περιγράφει μια κατάσταση όπου η δυνατότητα της απόδρασης ήταν οφθαλμοφανής και εφικτή, καθώς η φρουρά της φυλακής είχε ουσιαστικά αποσυντεθεί και η παράδοση στα ναζιστικά στρατεύματα ηταν βέβαιη ... 

 

Ωστόσο, αντί για το αυτονόητο —την απόδραση και τη σωτηρία των συντρόφων.... η κομματική καθοδήγηση (η διαβόητη «Ομάδα Συμβίωσης») επέβαλε την τυφλή υπακοή στις εντολές για παραμονή εντός των τειχών(της φυλακής).

 

Ο Μανούσακας υπογραμμίζει, ότι η ηγεσία εγκλώβισε τους κρατούμενους σε μια παραλογική «νομιμοφάνεια»,τη στιγμή που το αστικό κράτος είχε ήδη αρνηθεί κατηγορηματικά να τους στείλει στο μέτωπο.

 

Αυτή η στάση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις πραγματικές προθέσεις της ηγεσίας του κόμματος.

Αν συνδυάσει κάποιος το γεγονός, ότι οι συγκεκριμένοι Κουμμουνιστες ήταν στα χέρια των Γερμανών αρκετά χρόνια από το 1941 έως τον Μάη του 1944...και δεν έγινε ποτέ καμία προσπάθεια, από τους δήθεν αγωνιστές ΕΑΜ /ΕΛΑΣ για να ελευθερώσουν τα συντρόφια τους.... μαζί με την απόφαση να παραμείνουν «μαζεμένοι» και να παραδοθούν στον εχθρό... (ήταν βέβαιο ότι θα έπεφταν στα χέρια των Γερμανών), καθιστά το ΚΚΕ κύριο υπεύθυνο της εκτέλεσης που ακολούθησε. 

 

Είναι ξεκάθαρο ότι η θυσία των Ακροναυπλιωτών φαντάζει ως μια συνειδητή επιλογή για τη δημιουργία «ψεύτικων ηρώων» και μαρτύρων που θα στήριζε το πολιτικό του αφήγημα. 

 

Η εκτέλεση αυτών των ανθρώπων παρείχε στο ΚΚΕ το απαραίτητο «ηθικό κεφάλαιο» και το προπαγανδιστικό υλικό που χρειαζόταν για τη μετέπειτα διαφήμιση και επιβίωσή του.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ