ΟΤΑΝ ΦΕΡΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ

 

«Το 1982 είχα πάει στην Αμερική να δοκιμάσω την τύχη μου στο ΝΒΑ. Σε μια προπόνηση της ομάδας χτύπησα πολύ σοβαρά το γόνατό μου και μετά από δέκα μέρες μόλις το πόδι μου ξεπρήστηκε, έκανα εξετάσεις από τις οποίες οι γιατροί διέγνωσαν ότι έχω υποστεί ολική ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου.

 

 Την εποχή εκείνη για να ξεπεράσεις έναν τόσο σοβαρό τραυματισμό έπρεπε να υποβληθείς σε μια σειρά από επεμβάσεις και το αποτέλεσμα δεν ήταν διασφαλισμένο. Ο γιατρός που με εξέτασε μου πρότεινε να κάνω δύο χειρουργεία, για να δω αν θα περπατήσω, όπως μου είπε κανονικά!

 

Από την επόμενη κιόλας μέρα σηκώθηκα από το κρεβάτι και μόνος μου πατούσα το πόδι μου για να δω πόσο πονάω και πόσο με κρατάει. Χωρίς να υποβληθώ σε καμία επέμβαση, αφού δεν το επέτρεπαν τα οικονομικά μου δεδομένα προσπάθησα και κατάφερα να το ξεπεράσω. Από τότε μέχρι και το 1996 έπαιξα άλλα 14 χρόνια επαγγελματικό μπάσκετ. 

 

Αυτό σας το λέω για να σας αποδείξω ότι το πιο σημαντικό είναι η θέληση και το πάθος σας γι αυτό που κάνετε. Μην αφήνετε εμπόδια να σας απομακρύνουν από τον στόχο σας. Όλα ότι και να λένε, μπορούν να επιτευχθούν, όλα αρκεί εσείς πάνω από όλα να τα θέλετε.

 

Ακόμα και στις προπονήσεις σας πολλές φορές εμφανίζεται ένα ανθρωπάκι, ο άλλος σας εαυτός, που σας λέει μην τρέξετε, μην πηδήξετε για το ριμπάουντ, μην πασάρετε την μπάλα όπως σας συμβουλεύει ο προπονητής σας. Αυτό το ανθρωπάκι πρέπει να το κερδίσετε και αν τα καταφέρετε τότε εγώ θα παίρνω αυτόγραφο από σας. Γι αυτό σας υπέγραφα σήμερα για να το θυμηθείτε και να μην μου αρνηθείτε ένα δικό σας στο μέλλον»

 

(από παλιότερη ομιλία του Παναγιώτη Γιαννάκη σε μικρά παιδιά. ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ